ارزيابي سطوح آلودگي فلزات سنگين در نمونه‌هاي برگ، خاك و غبار درختچه‌هاي كهور ايراني بندرعباس

در اين پژوهش از درختچه هاي كهور ايراني Druce (L.) Prosopis cineraria در ارزيابي آلودگي اكوسيستم هاي محيطي بندرعباس استفاده شد. در دست يابي به اين رهيافت، جامعه آزمايش شامل اكوسيستم هاي دشت تازيان، باغ پرندگان، روستاي تل سياه و گچين و ناحيه اي صنعتي است. از هر جامعه، 20 درختچه كهور درنظر گرفته شد. متغيرهاي آزمايش شامل فلزات سنگين در نمونه هاي برگ، خاك بستر و غبارهاي صنعتي رسوب كرده بر روي برگ بود. به منظور ارزيابي سطح آلودگي و ظرفيت درختچه هاي كهور در انباشت فلزات، از شاخص هاي Igeo، CF، MAI، BCF، PLI و mPELq استفاده شد. نتايج نشان داد كه غلظت Zn، Pb و Cd در برگ، خاك و غبارهاي صنعتي از حد استاندارد بيشتر است. بيشترين غلظت فلزات در نمونه هاي خاك بستر بود. بيشترين مقدار آلودگي فلزات سنگين در روستاي تل سياه، گچين، دشت تازيان و باغ پرندگان بود كه به ترتيب كمترين و بيشترين فاصله را از صنايع غرب بندرعباس دارند. شاخص PLI نشان داد كه اكوسيستم هاي بندرعباس بار آلودگي دارند. شاخص تجمع زيستي (BCF) نشان داد كه درختچه هاي كهور انباشتگر متوسط آلودگي هستند. ضريب انتقال آلودگي از خاك به گياه در بين اكوسيستم هاي بندرعباس بين 0.23 تا 0.65 است. مي توان نتيجه گرفت كه اراضي نزديك به صنايع غرب بندرعباس داراي بار آلودگي شديد هستند، اما درختچه هاي كهور ايراني قابليت تجمع و حذف آلاينده هاي صنعتي از اكوسيستم هاي محيطي بندرعباس را دارند و مي تواند به عنوان يك روش گياه پالايي مورد استفاده قرار گيرد.