جلوه‌هاي عدالت ترميمي بزهكار محور آئين دادرسي كيفري در مرحله تحقيق و تعقيب

زمينه و هدف: سير مطالعه در مكاتب و انديشه‌هاي فكري مرتبط با جرم‌شناسي پس از گذشت از اطوار مختلف، راه به‌سوي اعتدال درزمينه سزا دهي به بزه‌كار در پيش گرفتند و سعي نمودند دو طرف توازن بين جرم و مجازات را تعديل نمايند، در اين راه مفهومي به نام «عدالت ترميمي» شكل گرفت، بنابراين عمده تلاش اين مقاله بر اين هدف استوار بود كه جلوه‌هاي عدالت ترميمي ‌بزه‌كار محور آئين دادرسي كيفري ايران در مرحله تحقيق و تعقيب بود.روش: روش پژوهش حاضر با توجه به نوع كيفي و از نظر روش توصيفي و تحليلي است و با روش كتابخانه‌اي و با مراجعه به كتب و مقالات معتبر در اين زمينه عدالت ترميمي و قانون آئين دادرسي كيفري تبيين شد.يافته ها و نتايج: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه اضلاع سه‌گانه «عدالت ترميمي»، بزه‌كار، بزه‌ديده و جامعه؛ ارتباط تنگاتنگي باهم دارند، اولي خواستار تعقيب، تحقيق و رسيدگي عادلانه، دومي‌ در انتظار، تشفي آلام، جبران خسارت و اعاده وضع سابق و سومي ‌در پي حفظ نظم عمومي، اخلاق حسنه و توسعه عدالت در سيستم سزا دهي است، ازاين‌رو تصويب و تقنين و حتي تنقيح قوانين مي‌بايست حضور مؤثر همه اضلاع را در فرايند، كنش‌ها و روال‌هاي متكي بر «عدالت ترميمي» را به رسميت شناخته و در جهت اين مهم گام بردارند؛ بنابراين قانون آيين دادرسي كيفري نيز از ديدگاه سود جسته و سعي در برآورد عدالت به شكل ترميمي آن است و با تشريك‌مساعي و به‌صورت متعادل، شركت جسته و از اين رهگذر هزينه‌هاي دادرسي و همچنين تورم قضائي پرونده‌ها را بكاهد.