آسيب شناسي روابط كاري كوپ و پليس آگاهي (مورد مطالعه فرماندهي انتظامي ويژه غرب استان تهران)

زمينه و هدف: وجود برخي چالش ها در روابط كاري مابين كوپ ها و پليس آگاهي علاوه بر اينكه منجر به اطاله دادرسي و پيچيده‌ترشدن فرايند رسيدگي به‌‎جريان يك پرونده مي گردد، موجبات هدر رفت وقت شهروندان و بعضا تضييع حقوق آنان نيز ايجاد مي گردد. اين چالش ها و مشكلات به عنوان آسيب سازماني، بهره وري را نيزكاهش مي دهد. هدف از انجام اين پژوهش آسيب شناسي روابط كاري كوپ و پليس آگاهي فرماندهي انتظامي ويژه غرب استان تهران است.روش تحقيق: اين تحقيق از نظر ماهيت و هدف، كاربردي است. همچنين چارچوب روش شناختي در پژوهش حاضر، يك نوع مطالعه كيفي است. بدين صورت كه از روش مصاحبه باز با تعدادي از افراد خبره و با تجربه كوپ ها و پليس آگاهي غرب استان تهران كه حداقل 5 سال سابقه در حوزه كاري خود دارند استفاده مي گردد. در پژوهش حاضر جهت تحليل اطلاعات حاصل از مصاحبه ها از تكنيك هاي تحليل مضمون و تحليل تم استفاده گرديد.يافته ها: از مصاحبه با كارشناسان كوپ تعداد 11 كدباز در قالب 3 مقوله اصلي و محوري عوامل ساختاري، عوامل رفتاري و عوامل زمينه اي استخراج گرديد. و از مصاحبه با كارشناسان پليس آگاهي تعداد 16كد باز در قالب 3 مقوله اصلي و محوري عوامل ساختاري، عوامل رفتاري و عوامل زمينه اي استخراج گرديد.نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه از نگاه قريب به اتفاق كارشناسان، كدهاي ضعف در رعايت سطح بندي جرائم، اختلاف آماري بين سامانه جامع آگاهي و رخداد و عودت برخي پرونده ها به دلايل غيرمنطقي مهمترين چالش هاي روابط كاري با پليس آگاهي است.