آسيب شناسي بهره برداري مطلوب از آثار انگشتان به جاي مانده در صحنه جرم (مورد مطالعه: پليس آگاهي فاتب)

زمينه و هدف: اثر انگشت يكي از مهم ترين شواهد موجود در صحنه جرم مي باشد كه براي اثبات جرم بسيار ارزشمند است. بهره برداري مطلوب از اين آثار، با يك سري آسيب هايي همراه  است؛ كه پژوهش حاضر با هدف شناسايي آسيب‌هاي  بهره‌برداري مطلوب از اين آثار به جاي مانده در صحنه جرم انجام گرفته است.روش: پژوهش حاضر كيفي با رويكرد اكتشافي و جامعه مشاركت كنندگان شامل كارشناسان و كارآگاهان پليس آگاهي فاتب  و حجم نمونه با اشباع نظري به تعداد 20 نفر و  هدفمند انتخاب و با تكنيك تحليل مضمون بررسي گرديد.يافته ها: با آسيب‌شناسي مدل سه شاخگي، آسيب‌هاي ساختاري با 6 مضمون: رويكرد، تكنولوژي، نيروي انساني،  بودجه، مواد و تجهيزات و تعاملات سازماني و 23 ( به ترتيب با 1، 6، 8، 3، 3 و 2) مضمون پايه، آسيب‌هاي رفتاري با 3 مضمون نارضايتي شغلي، آموزش و انگيزش و 22 ( به ترتيب با 10، 8 و 4) مضمون پايه و آسيب‌هاي زمينه‌ايي با 4 مضمون تحريم، زيرساخت،  خطرات و شرايط محيطي و شيوه و شگرد مجرمين و 11 (به ترتيب با 1، 2، 6 و 2) مضمون پايه احصاء گرديد. نتايج: با توجه به اهميت آثار انگشت در كشف علمي جرائم، با اقداماتي نظير: آموزش كارشناسان، استفاده از فناوري‌هاي جديد، ارتقاي تجهيزات، مراقبت و نگهداري مناسب آثار انگشت، آموزش و آگاهي عمومي، توسعه فناوري، بهبود تجهيزات، توسعه قوانين و مقررات، ارتقاي هماهنگي و تعامل، تحقيقات و پژوهش‌هاي بيشتر در صدد كاهش آسيب‌هاي بهره‌برداري مطلوب از آثار انگشتان به جاي مانده در صحنه جرم برآمد.