بررسي ضرورت مشاركت جامعه دانشجويي در ارتقاي سلامت روان دانشجويان در نظرگاه مداخله اي: تحليلي بر تجربيات جهاني

هدف: ازجمله مسائل مهم در جامعه، داغ ننگ اجتماعي پيرامون اختلالات سلامت روان انسان‌ها است؛ وجود اين مشكل منجر به عدم پيگيري درمان و نيز انزواي بيشتر افراد مي شود و روابط آن‌ها را در جامعه به خطر مي اندازد. پيامدهاي ناگواري از قبيل رفتارهاي پرخطر، خشونت، افسردگي، خودكشي، رفتارهاي آسيب زننده به خود و ديگران و مواردي از اين قبيل، نتايج محتمل اين مسئله اجتماعي هستند. اين مقاله بر اساس پژوهشي است كه تلاش كرده تا با بررسي برنامه هاي دانشگاه هاي پيشگام در جهان، سازوكارها و الگوهاي مورداستفاده توسط آن‌ها در بحث سلامت روان دانشجويان را گردآوري و تحليل نمايد. رويكرد نظريه مداخله اي و گزاره هاي آن پيرامون مشاركت، آگاهي بخشي و تعديل رفتار مورد توجه قرار گرفتند و در تحليل داده ها مورد استفاده قرار مي‌گيرند. روش: اين مطالعه توصيفي تحليلي با روش تحليل محتوا به بررسي اسناد از پيش موجود مي پردازد. جامعه آماري پژوهش تمامي برنامه ها و راهبردهايي است كه در دانشگاه هاي كشورهاي آمريكا، كانادا، انگلستان و استراليا در ارتباط با پيشگيري و مواجهه صحيح با داغ ننگ اختلالات سلامت روان بكار بسته شده است. بر اين اساس، حدود 127 ايده مرتبط يافت شد كه بعد از پالايش آن‌ها، نهايتاً 53 برنامه انتخاب شدند. يافته ها: يافته ها نشان داد كه متغيرهاي اصلي در پيشگيري و مواجهه با داغ ننگ اختلالات سلامت روان عبارت‌اند از: آگاهي بخشي، تغيير رفتار، مشاركت دانشجويي و عملكرد نرم‌افزارها. از جمله بينش هاي به‌دست‌آمده كه مي تواند دلالت هاي مهم و كاربردي اي براي محققان و سياست گذاران اين حوزه داشته باشد، پرداختن به اين واقعيت است كه همه‌ي اين برنامه ها، نهايتاً به مداخله در سطح فردي و نه ساختاري توجه دارند. نتيجه گيري: فارغ از انتقاداتي كه مي توان به اين نگرش داشت، راه حل سريع براي كاهش داغ ننگ اين بيماري ها، تغيير نگرش عامه دانشجويان از يك سوي (پيشگيري سطح اول) و بهبود نگرش افراد در معرض خطر يا مبتلا به اختلالات روان از سوي ديگر (پيشگيري سطح دوم و سوم) است.