شماره ركورد
1361997
عنوان مقاله
تحليل مقايسهاي زبان جنسيت در شهرآشوبهاي مهستي گنجوي و اميرخسرو دهلوي بر اساس نظريۀ موريس گرامون
پديد آورندگان
اسمعيليان آذري ، زهرا دانشگاه آزاد اسلامي واحد بناب - گروه زبان و ادبيات فارسي واحد بناب , اسكويي ، نرگس دانشگاه آزاد اسلامي واحد بناب - گروه زبان و ادبيات فارسي , داداشي ، حسين دانشگاه آزاد اسلامي واحد بناب - گروه زبان و ادبيات فارسي
از صفحه
27
تا صفحه
42
كليدواژه
شهرآشوب , زبان جنسيتي , مهستي گنجوي , اميرخسرو دهلوي , نظريۀ موريس گرامون
چكيده فارسي
شهرآشوب يكي از گونههاي ادب غنايي است كه در فرهنگ و ادب ايراني، ماهيتي مردانه دارد؛ زيرا نيازمند مراودات انساني-اجتماعي آزادانهاي است كه عرف اجتماعي آن را براي زنان نميپسنديده است. ورود مهستيگنجوي در اين عرصه و ابداع شهرآشوبهاي صنفي در قالب رباعي، واكنشهاي انتقادي متفاوتي با خود به همراه داشت كه در يك مورد يعني مردانه بودن زبان شهرآشوبهاي مهستي به اشتراك ميرسند. مسالۀ اصلي تحقيق حاضر، ثبوت وجود زبان جنسيتي زنانه در شهرآشوبهاي مهستي گنجوي بوده است. براي اثبات اين مسأله، از نظريۀ القاگري واكههاي موريس گرامون در مقايسۀ انواع واكههاي تكرارشونده و نوع القاگري آن در شهرآشوبهاي اميرخسرو دهلوي و مهستي گنجوي استفاده شد. در اين پژوهش كه به روش تحقيق تركيبي (توصيفي-تحليلي-آماري و قياسي) انجام يافت، متغيّر جنسيت، مبتني بر ديدگاه عرفي و كليشههاي فرهنگي در موضوعيت نقشهاي مردانه و زنانه سنجيده شد و اين نتايج به دست آمد: نوع القاگري واكهها در همۀ گروههاي واكهاي (تيره، روشن، درخشان)، در شهرآشوبهاي مهستي و اميرخسرو دهلوي، بهگونهاي معنادار از هم تمايز داشته و بعضا در جهت مخالف يكديگر قرار دارد. بنابراين ميتوان ادعا نمود كه زبان شعري شهرآشوبهاي مهستي، برخلاف تصور عمومي، درصد بالايي از زنانگي را داراست.
عنوان نشريه
پژوهشنامه ادب غنايي
عنوان نشريه
پژوهشنامه ادب غنايي
لينک به اين مدرک