طراحي مدل سرريز احتمال درماندگي مالي در نظام بانكي ايران با رويكرد مدل هاي گارچ چند متغيره

پژوهش حاضر به طراحي مدل سرريز احتمال درماندگي مالي در نظام بانكي ايران با رويكرد مدل هاي گارچ چند متغيره پرداخته شده است.جامعه آماري شامل بانك هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي باشد كه در بازه زماني سال هاي 1395 تا 1399 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. براي محاسبه آنها از داده هاي سري زماني بازده سهام بانك ها ، ارزش حقوق صاحبان سهام ، ارزش دفتري بدهي ها و ارزش روز دارايي استفاده شده است.پژوهش حاضر با به كارگيري روشKMV و مفهوم فاصله تا نكول و با استفاده از مدل VAR و استفاده از روش گارچ چند متغيره ( DCC-GARCH )، احتمال سرريز درماندگي مالي به ساير بانك ها را مورد بررسي قرار داده است. نتايج پژوهش نشان از وجود رابطه معنادار بين ريسك درماندگي مالي بانك ها با يكديگر بوده است؛بانك ملت در معرض بيشترين ريسك سرايت درماندگي و بانك پارسيان، كمترين اثرپذيري را نشان مي دهد. بر اساس نتايج مدل، افزايش ريسك هاي عملكردي بانك ها از جمله ريسك اعتباري و ريسك بازار، بر افزايش ريسك درماندگي مالي تاُثير معناداري داشته و اين ريسك مي تواند بر ديگر بانك ها در شبكه ارتباطي بانك ها و سپس كل اقتصاد سرايت نمايد.