تحليل تئوري فيشر در اقتصاد ايران (كاربرد الگوي VAR و VECM)

بر اساس تئوري فيشر، يك واحد افزايش در تورم انتظاري موجب يك واحد افزايش در نرخ بهره اسمي شده و نرخ بهره واقعي، كه نقش اصلي در شكل دهي به رفتار سرمايه گذاري و پس انداز دارد، ثابت مي ماند و اين عامل، اگر چه تورم را افزايش مي دهد، منجر به خنثي بودن سياست هاي پولي مي شود؛ از طرفي، بر اساس نظريه مقداري پول و ارتباط مستقيم ميان سرعت گردش پول و سطح عمومي قيمتها و همچنين، اثرگذاري مستقيم سرعت گردش پول از نرخ بهره، انتظار مي رود كه افزايش نرخ بهره، نرخ تورم را افزايش دهد. اين اثرگذاري نرخ بهره بر شاخص تورم (از نظر برخي از اقتصاددانان)، فقط مربوط به تورم نبوده و ساير متغيرهاي كلان اقتصادي را تحت تأثير قرار مي دهد اما موضوع قابل توجه در اين ميان، نوع ، نحوه و ميزان اين اثرگذاري در كوتاه مدت و بلندمدت مي باشد كه در تحقيق حاضر با استفاده از روش VAR و VECM ، مورد بررسي قرار مي گيرد.نتايج حاصل از تحقيق، تأييد تئوري فيشر در اقتصاد ايران را هم در كوتاه مدت و هم در بلندمدت، نشان مي دهد و مطرح مي كند كه بين متغير نرخ بهره و شاخص تورم در اقتصاد ايران، ارتباط مثبت و معني داري وجود دارد بعلاوه، نوسانات متغير نرخ بهره، ساير شاخص هاي اقتصاد كلان را تحت الشعاع خود قرار مي دهد به صورتيكه، اين ارتباط براي شاخص رشد اقتصادي و سرمايه گذاري فيزيكي به صورت معكوس و براي شاخص نرخ تورم، مستقيم است.