تنگتنگناهاي توسعه اجتماعي در بين حاشيه‌نشينان (مطالعه‌ داده‌بنياد شرايط علي و زمينه‌اي در بين حاشيه‌نشينان پاكدشت و قيام‌دشت)

امروزه حاشيه نشيني به يكي از مهم‌ترين مسائل اجتماعي و موانع توسعه اجتماعي تبديل شده است. اين مطالعه باهدف بررسي شرايط علي و زمينه اي تعليق توسعه‌ اجتماعي در بين حاشيه نشينان پاكدشت و قيام‌دشت انجام گرفته است. جامعه موردمطالعه كليه‌ ساكنان مناطق حاشيه نشين پاكدشت و قيام دشت هستند كه به شيوه‌ نمونه گيري هدفمند و نظري انتخاب شدند. به اين اعتبار، با 38 نفر از ساكنان اين مناطق مصاحبه عميق فردي به عمل آمد. توقف مصاحبه بر اساس معيار اشباع نظري و تحليل داده ها به روش داده بنياد و بر اساس رويكرد اشتروسي انجام گرفته است. يافته ها نشان مي دهد كه شرايط علي تعليق توسعه‌ اجتماعي عبارت‌اند از: برگشت ناپذيري متقابل، كنش هاي موقتي و ابزاري، خودپنداره ضعيف، تسلسل نسلي فقرو خير محدود. زمينه هاي تعليق توسعه اجتماعي نيز خود را قالب مقولاتي همچون نقش هاي ناهمگرا، شكاف در آگاهي اجتماعي، بي ساماني مرزهاي خانوادگي و بي اعتمادي نهادي نشان داده است. تضادهاي قوميتي باعث برتري جويي هاي قومي و درنتيجه عدم همگرايي شده است. در تعارض هاي هويتي نيز به دليل نابرابري هاي عمده، قدرت انطباق پذيري اين اقوام ساكن با جهان مدرن (در اينجا تهران) را دشوار كرده است. لذا، اين افراد در اين مناطق به كنش هاي موقتي و ابزاري گرايش پيداكرده و نمي توانند تعاملات اجتماع پايداري ايجاد كنند درنتيجه توسعه اجتماعي تحقق نمي يابد.