ارائه مدل مديريت موجودي توسط فروشنده در زنجيره تأمين دو سطحي محصولات فاسدشدني تحت تقاضاي تصادفي

يكي از رايج ترين و موفق ترين رويكردها براي مديريت يكپارچه زنجيره تأمين سياست موجودي مديريت شده توسط فروشنده است. در اين سياست، يك فروشنده كنترل تصميمات موجودي را براي تعدادي از خرده فروشان در دست مي گيرد. در اين تحقيق سعي بر آن است تا برنامه‌ريزي براي عرضه، توليد و توزيع با رويكردي يكپارچه براي كاهش ضايعات و كمبود محصولات فاسدشدني به گونه‌اي مورد بررسي قرار گيرد كه هزينه‌هاي فروشنده و خرده فروشان در زنجيره تأمين با در نظر گرفتن سياست موجودي مديريت شده توسط فروشنده به كمترين حد خود برسد. از آنجايي كه كاهش هزينه‌هاي ضايعات، كمبود، توليد و ذخيره‌سازي كالاهاي فاسدشدني از اهميت بالايي برخوردار است، در اين تحقيق به طور همزمان در مدل پيشنهادي بررسي مي‌شوند. در اين پژوهش، چون تقاضا وابسته به كيفيت محصول است و اطلاعات كيفيت براي خرده فروش قبل از توليد در دسترس نيست، تقاضا تصادفي و از توزيع مشخصي پيروي مي كند. از آنجايي كه برنامه ريزي محدوديت شانسي به عنوان ابزاري قوي براي سامانه هاي تصميم گيري تصادفي معرفي شده است، در اين مطالعه مسئله مورد نظر با استفاده از      برنامه ريزي محدوديت شانسي مدل شده است. در نهايت، كارايي روش ارائه شده از طريق مطالعه موردي زنجيره تأمين مواد غذايي تاييد شد. نتايج نشان داد كه كاهش ضريب اطمينان در محدوديت هاي شانسي مي تواند بسياري از هزينه ها را در سازمان كاهش دهد. اين تحقيق    مي تواند به مديران زماني كه كاهش هزينه ضايعات و كمبود و تأمين تقاضا از اهميت بالايي برخوردار است كمك شاياني بكند.