بررسي تغييرات مكاني - زماني اقليم آسايش گردشگري استان يزد با مقايسه شاخص اقليم گردشگري (TCI) و شاخص اقليمي تعطيلات (HCI)

امروزه صنعت گردشگري به عنوان يكي از ابزارهاي اصلي توسعه پايدار در مقياس ‌هاي ملي و منطقه‌اي مورد توجه قرار گرفته است. گردشگري به طور آشكاري وابسته به آب و هوا است و آب و هوا عامل مهمي در توسعه بخش گردشگري مي‌باشد. بنابراين بررسي شرايط آب و هوايي يك منطقه از نظر راحتي آب و هوا و تعيين دوره‌هاي مناسب براي همه عناصر گردشگري مانند برنامه‌ريزي، اجرا و اقامت اهميت دارد. با توجه به محدوديت منابع آب و كشاورزي در مناطق با اقليم خشك و نيمه خشك، در سال‌هاي اخير صنعت گردشگري به عنوان يكي از ابزارهاي اصلي توسعه در شهر و استان يزد مورد توجه قرار گرفته است. براي اين منظور در اين پژوهش با استفاده از شاخص آب و هوايي گردشگري (TCI ) و شاخص اقليمي تعطيلات (HCI)، تقويم آسايش آب و هوايي استان يزد براي تمام ماه‌هاي سال مورد ارزيابي و تحليل قرار گرفت. براي محاسبه اين شاخص‌ها از داده‌هاي بيشينه دماي هوا، ميانگين دماي هوا، كمينه رطوبت نسبي، ميانگين رطوبت نسبي، بارش، پوشش ابر، ساعات آفتابي و سرعت باد در 17 ايستگاه‌ همديدي استان يزد و استان‌هاي همجوار در بازه زماني ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۹ استفاده شد. نتايج حاصل از بررسي شاخص‌هاي TCI وHCI نشان داد كه به طور كلي مقادير كمي شاخص HCI بزرگتر از مقادير شاخص TCI مي‌باشد و همچنين مقادير شاخص HCI در استان داراي نوسان كمتري است.