تحليل الگوي فضايي توزيع نقاط آتش‌سوزي همراه با باد فون در شهر رشت

شرايط جوي عامل اصلي گسترش و شدت آتش‌سوزي در مقياس‌هاي مختلف مكاني و زماني است، كه گاهي اوقات باعث آتش‌سوزي وسيع در نواحي جنگلي و غير جنگلي در هنگام رخداد باد فون ‌مي‌شوند. همچنين توزيع نقاط آتش‌سوزي مي‌تواند در احداث ايستگاه‌هاي جديد آتش‌نشاني جهت اطفاء حريق و جلوگيري از گسترش آتش موثر باشد. از اين رو در اين پژوهش روزهاي همراه باد فون از سال 1392 تا 1400 براساس معيار افزايش دما نسبت به دوره 40 ساله (1981 تا 2020) در ايستگاه رشت شناسايي گرديد. سپس برحسب دماي حداكثر روزانه، دماي حداكثر روزانه دوره و انحراف معيار 1σ، 2σ و 3σ به سه طبقه باد فون متوسط، شديد و خيلي شديد تقسيم شد. در مجموع از 160 روز همراه با باد فون، 72 مورد از نوع متوسط، 59 مورد از نوع شديد و 29 نوع مورد از نوع خيلي شديد بودند. توزيع مكاني نقاط آتش‌سوزي هر سه نوع فون به روش ميانگين نزديكترين همسايه (ANN) و تابع K ريپلي بررسي و مشخص شد كه الگوي خوشه‌اي بر كل توزيع نقاط آتش سوزي حاكم است. اما توزيع ماهانه الگوي مكاني نقاط آتش‌سوزي در ماه‌هاي سرد سال (اكتبر تا آوريل) از هر سه نوع تصادفي، خوشه‌اي و پراكنده بوده و بيشترين تعداد نقاط آتش‌سوزي در ماه‌هاي ژانويه، فوريه و مارس نسبت به ماه‌هاي ديگر اتفاق افتاده است. رابطه بين شدت دما و فراواني نقاط آتش‌سوزي در شهر رشت نشان داد كه رابطه معكوس بين اين دو متغير وجود داشته و وجود رابطه مستقيم بين فراواني نقاط آتش‌سوزي و شدت دما نيز در اين ناحيه رد گرديد. در مجموع توزيع نقاط آتش‌سوزي در شهر رشت و شكل‌گيري خوشه‌هاي مختلف در گستره اين شهر مي‌تواند در انتخاب موقعيت ايستگاه‌هاي جديد آتش‌نشاني در راستاي سرعت دسترسي به نقاط آتش‌سوزي و اطفاء حريق موثر باشد.