تحليل عدم قطعيت ناشي از طول دوره آماري و مقياس زماني در برآورد شاخص بارش استاندارد شده با استفاده از روش بازنمونه‌گيري بوت استرپ

SPI به طور گسترده در پايش خشكسالي مورد استفاده قرار مي گيرد، در محاسبه‌ي اين شاخص طول دوره‌ي آماري و مقياس زماني مورد بررسي از اهميت ويژه اي برخوردار است. در تحقيق حاضر، عدم قطعيت برآورد SPI در انتخاب طول دوره آماري و مقياس زماني با استفاده از بارش ماهانه براساس تابع توزيع گاما در ايستگاه سينوپتيك بندرعباس در دو طول دوره‌ي 31 و 64 ساله بررسي گرديد. لذا مقادير بارش براي مقياس‌هاي زماني 6، 12، 24 و 48 ماهه در دو دوره‌ي معرفي شده محاسبه و سپس با استفاده از روش بوت استرپ به ازاي هر واقعه بارش در هر مقياس زماني، 1000 داده تصادفي توليد و فاصله اطمينان SPI در حدود اطمينان 95درصد محاسبه گرديد. اندازه‌ي فاصله اطمينان بعنوان عدم قطعيت مورد نظر قرار گرفت و ميزان خطا بين مقادير برآورد شده و مشاهده‌اي محاسبه گرديد. در بررسي عدم قطعيت ناشي از مقياس زماني و طول دوره زماني، نتايج نشان داد افزايش مقياس زماني سبب افزايش ميزان عدم قطعيت و افزايش خطا مي‌گردد بطوريكه متوسط عدم قطعيت در مقياس 3 تا 48 ماهه در دوره‌ي كوتاه‌مدت 31ساله از 0.63 به 1.97 و ميزان خطا از 0.11 به 0.45 افزايش يافت در حاليكه در دوره‌ي 66 ساله ميزان عدم قطعيت در مقياس 6 تا 48 ماهه از 0.41 به 1.21 و ميزان خطا از 0.05 به 0.21 افزايش يافت. بطوركلي نتايج نشان مي‌دهد، در مقياس‌هاي زماني يكسان در دوره‌هاي كوتاه مدت نسبت به بلند مدت ميزان خطا و عدم قطعيت افزايش مي‌يابد. با توجه به قضاوت احتمالي نادرست درجه خشكسالي در دوره‌هاي كوتاه مدت، نتايج حاصل از عدم قطعيت نمونه‌گيري مي‌تواند براي كاهش خسارات احتمالي ناشي از آن و تهيه استراتژي‌هاي كاهش اثرات خشكسالي مورد توجه قرار گيرد.