ارتباط شاخص‌هاي پيوند از دور با ناهنجاري‌هاي دمايي، بارشي و باد استان مازندران در نيمه دوم سال (اكتبر تا مارس)

هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط ناهنجاري‌‌‌هاي دما، بارش و باد مازندران با شاخص‌هاي پيوند از دور است. به‌ اين منظور از داده‌هاي 4 ايستگاه رامسر، نوشهر، بابلسر و قراخيل قائم‌شهر در برهه زماني 1984 –2020 استفاده شد. با استفاده از روش رگرسيون چندمتغيره، به بررسي روابط ميان شاخص‌هاي پيوند از دور با ناهنجاري‌‌‌هاي پارامترهاي آب‌وهوايي پرداخته شد. روش به كار گرفته‌شده از نوع پس‌‌رو (Backward) است. در اين پژوهش از چهار گام زماني ماهانه، هم‌زمان، يك ماه جلوتر، دو ماه جلوتر و سه ماه جلوتر استفاده شد. براي تك‌تك ماه‌‌ها ناهنجاري دما، بارش و باد در دو مرحله، در ابتدا با استفاده از مقدار (Z) بيشتر از 0.5 و كمتر از 0.5 و در ادامه با اعمال روش صدك 90 و 10 استخراج شد. ميزان كار آيي روابط به‌دست‌آمده از طريق RMSE محاسبه شدند. كمترين RMSE با مقدار 0.81 و ميزان خطاي استاندارد 0.85 مختص پارامتر باد در گام زماني ماه هم‌زمان و از روش اول (0.5 Z 0.5 ) مي‌باشد كه تغييرات آن رابطه معكوس با شاخص CAR (شاخص دماي سطحي كارائيب) و رابطه مستقيم با شاخص‌هاي SOI (شاخص نوسانات جنوبي)، AMO (نوسانات دهه‌اي اقيانوس اطلس) و PWP (استخر گرم اقيانوس آرام) دارد. ميانگين ضرايب همبستگي گام‌هاي زماني مختلف براي داده‌هاي خروجي روش اول (ناهنجاري متوسط تا بسيار شديد) براي باد 0.72، دما 0.57 و بارش 0.49 و در روش دوم (ناهنجاري بسيار شديد) براي بارش 0.97، باد 0.86 و دما 0.68 مي‌باشد. شاخص‌هاي AMO، GLBT.s (ميانگين جهاني دماي زمين / اقيانوس) و SOI مهم‌ترين شاخص‌هاي اقيانوسي اين پژوهش در فصل سرد مازندران هستند. با توجه به روند تغييرات مشاهده‌شده، ارتباط چشمگيري بين تغيير فاز دوره‌اي شاخص AMO با پارامتر باد مازندران وجود دارد؛ به‌طوري‌كه ضريب همبستگي بين اين دو 0.7 مي‌باشد.