استراتژي غيرسازه‌اي بيمه در كشورهاي توسعه‌يافته جهت سازگاري با تغيير اقليم

تغيير اقليم يكي از چالش‌هاي اصلي قرن اخير بشمار مي‌رود. با تشكيل هيات بين‌الدول تغيير اقليم در سطح بين‌المللي، سياست‌گذاري‌هاي جامعي در اين زمينه مورد توجه قرار گرفت و مطالعات مرتبط با بررسي اثرات، تسكين و سازگاري با تغيير اقليم گسترش يافت. رويكردهاي سازه‌اي و غيرسازه‌اي دو رويكرد اصلي سازگاري با تغيير اقليم مي‌باشد كه پژوهش حاضر با رويكردي تطبيقي در تلاش است كه بخشي از استراتژي غيرسازه‌اي كه بر اساس مديريت ريسك تغيير اقليم و با محوريت بيمه مي‌باشد را مورد توجه قرار دهد. اين مطالعه با هدف بررسي كشورهاي توسعه‌يافته منتخب، طبقه بندي موضوعي و تحليل‌هاي مرتبط را ارائه مي‌دهد. كشورهاي منتخب شامل اسپانيا، بريتانيا، ايتاليا، ايسلند، بلژيك، تركيه، روماني، سوئد، فنلاند، مالزي، نيوزيلند، استراليا، اتريش، كانادا، فرانسه، ژاپن، نروژ، بلغارستان، آلمان، دانمارك و ايالات متحده آمريكا بود كه بر مبناي شاخص HDI به‌عنوان كشورهاي توسعه‌يافته طبقه‌بندي شده است. سازمان ملل براي تشخيص توسعه‌يافتگي كشورها از اين شاخص استفاده مي‌كند. اين شاخص بر اساس مباحث آموزشي، سلامت، سبك زندگي و غيره تعيين مي‌شود. روش تحقيق مدنظر در مقالۀ حاضر، مبتني بر روش تحقيق كيفي بوده و با رويكردي تطبيقي، ابتدا گزارش‌هاي علمي و منابع مرتبط احصا و با بررسي اسناد مكتوب، تجارب كشورها استخراج گرديد. نتايج نشان داد كه به طور كلي، انتشار بيش از نيمي از گازهاي گلخانه‌اي در جهان در كشورهاي توسعه‌يافته رخ مي‌دهد و سهم آن‌ها از خسارات بيمه‌شده بالاتر است و همچنين دولت‌ها در اين كشورها به دنبال درك روند كلي اثرات تغيير اقليم و پاسخ به آن مي‌باشند. لذا بررسي تجارب اين كشورها در زمينه ارائه راهكارهاي مواجهه با تغيير اقليم، امري ضروري و مفيد محسوب مي‌شود. اين راهكارهاي در حال اجرا شامل طرح‌ها و پوشش‌هاي بيمه‌اي، راهبردهاي مديريت ريسك تغيير اقليم در بيمه، روش‌هاي انتقال ريسك تغيير اقليم در بيمه و محصولات بيمه‌اي متناسب با تغيير اقليم است.