سرمايه اجتماعي همسايگي و تاثير آن بر رعايت حقوق همسايگي و ساختمان

همسايگي بيش از هر چيز ديگر بيانگر نياز انسانها به همديگر و يكي از مهمترين رابطه‌هاي نخستين است. كه شكل شبكه و شيوه ابراز آن در جوامع جديد تغيير كرده است. البته اين امر به معناي ناديده گرفتن يا محو شدن آن نيست هويت محله‌اي زمينه‌‌ي مناسبي براي رشد و ارتقاي وابستگي، تهعد و مشاركت افراد در محله است. تجربه زيسته و بررسي اكتشافي موضوع آپارتمان نشيني نشان ميدهد، اين الگوي سكونت علي رغم پتانسيلش براي تقويت همسايگي گاهي مولد چالش ها و مشكلاتي است. مسئله مذكور در كنار همسايگي در محله، محقق را بر آن داشت تا به سنجش وضعيت هاي مذكور بين ساكنان و شهروندان تهراني بپردازد. اين تحقيق به شيوه پيمايش انجام شد و ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه بود. جامعه آماري تحقيق شهروندان 15 سال به بالاي شهر تهران و حجم نمونه 1200 نفر بود يافته هاي تحققيق حاكي از آن است كه: 7 درصد پاسخگويان با يك نفر يا هيچ يك از همسايگان خود دوست بوده و 57.3 درصد پاسخگويان با دو نفر يا بيشتر همسايگان خود دوست هستند. 74.1 درصد پاسخگويان به ندرت با همسايگان خود به سينما يا گردش مي روند و يا اصلاً نمي روند. 25.9 درصد نيز غالباً يا گاهي اين كار را انجام مي دهند. دعوت از همسايگان در مهماني از سوي 82 درصد براي يك نفر يا دو نفر آنان اتفاق افتاده و براي 18 درصد دو نفر يا بيشتر از همسايگان خود را در مهماني دعوت مي كنند. 43.1 درصد پاسخگويان با پنج نفر يا كمتر از همسايگان خود در كوچه و خيابان سلام و احوال پرسي مي كنند. 56.9 درصد با شش نفر يا بيشتر همسايگان خود اين كار را انجام مي دهند. 42.5 درصد پاسخگويان هرگز و يا به ندرت با همسايگان خود به گفتگو مي پردازند و 57.5 درصد آنان غالباً يا گاهي اين كار را انجام مي دهند. يافته هاي تحليلي تحقيق نيز نشان مي دهد كه هرچقد سرمايه اجتماعي همسايگي بين شهروندان زياد باشد، بيشتر حق و حقوق همسايگي و آپارتماني را رعايت مي كنند. همچنين وضعيت سرمايه همسايگي شهروندان بر اساس مشخصات فردي و دموگرافيك آنها در اين تحقيق مقايسه و ارزيابي شده است.