كُرد و كردستان در مجلات دوره پهلوي دوم

پژوهش حاضر با هدف دستيابي به تصوير گرد و كردستان در مجلات دوره پهلوي دوم، مختصات ويژگي هاي آن و نيز شيوه ها فنون و ابزارهايي كه در بازنمايي كردها در مجلات اين دوره به كار رفته انجام شده است. جامعه آماري ،پژوهش مجلات فارسي زبان ايراني اين دوره از اول فروردين ۱۳۲۰ تا اول فروردين (۱۳۵۸ است و جستجوي دادههاي لازم نيز از طريق مراكز آرشيوي ديجيتال مانند Noormags و Ensani.ir انجام و پس از بازيابي پنج هزار و ۲۴۰ ركورد مقالات غير مرتبط حذف و كار تحقيق با ۲۹ عنوان مقاله كاملاً . مرتبط با موضوع پژوهش و با استفاده از روش تحليل گفتمان ( لاكلوو موف) آغاز شد علاوه بر ،توصيف كار تحليل متن و فرامتن در مورد هر يك از مقالات با استخراج دالهاي ،مركزي ابژه هاي ،محوري گره گاه ها سطوح توصيف واژگان مثبت يا منفي مشخص كردن مقوله قطب بندي غيريت (سازي در ارتباط با گرد و ،كردستان، انجام شد. همچنين پيش فرضها و نيز دلالتهاي ضمني در هر كدام از ،مقالات نوشته ها و مطالب استخراج و نشانه گذاري شد. يافتههاي تحقيق نشان ميدهد كه تصويرسازي از گرد و كردستان در مجلات دوره پهلوي دوم متأثر از قطب بندي هايي مانند خود ديگري ، «مركز حاشيه» و «سوژه ابژه» است و كردها همواره هويتي ثابت و از پيش تعريف شده دارند اين تأكيد بر مفهوم ثبات، تكنيك و بلكه تاكتيكي مهم و مؤثر در ساخت ايدئولوژيك سوژه كرد و ديگري بودگي اوست. تصوير غالب و پررنگ از كردها در اين مجلات، تصويري موزه اي و توريستي از آنهاست؛ آدمهايي در اعماق تاريخ كه نبايد به آنها دست زد مبادا كه از بكربودن بيفتند سايه اين ايده باكرگي بر ساخت هاي مختلف هستي و كيستي سوژه كرد از زبان و لباس و پوشش او گرفته تا آداب ورسوم و آئين اش، گسترده شده .است كردها را بيشتر با لباسهاي زيبا و گردشگرپسندشان مي بينيم و با نگاه هايي كليشه اي قالبي و نيز كشكولي جهان آنها و هستي شان در قالب صنايع دستي مثل جاجيم بافي و گيوه بافي و ... خلاصه مي.شود آنها هر چه بيشتر اسطوره اي تر به تصوير كشيده شده اند. و لاجرم نيز «دست نيافتني تر شده.اند اهميت اين سوژه به بودش در تاريخ است و كمتر سخني از شرايط اجتماعي، اقتصادي، سياسي روز كردها در ميان است. همچنين يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه نگاه به كردها در اين مجلات اساساً از ديد خدمتي است كه به ايران انجام ميدهند؛ به هر ميزان كه اين خدمات بيشتر ،باشد بازنمايي كردها هم پررنگ و رنگين تر بوده است و البته بالعكس گردها در مجلات اين دوره از دريچه يك نگاه پان ايرانيستي به تصوير كشيده مي شوند لذا هميشه از توصيفاتي مانند تيره اي از دودمان ايراني» ،«ميهن پرست»، «دلاور»، «پايدار»، وفادار به ميهن»، «مقاوم در برابر تاخت و تاز اقوام مهاجم»، «سلحشور»، چابك» «سوار» ،«متهور» ،«اصيل»، «حافظ اصالت»، «مهمان نواز»، «از خود گذشته براي آنها استفاده مي.شود همچنين در اين نوشته ها، چهره ها، مشاهير و شخصيتهاي معروف ،گرد در قالب تصويري صرفاً شرح حال گونه از زندگيشان مشتمل بر اطلاعاتي درباره سال تولد و وفات و فرزندانشان رؤيت پذير ميشوند در بازنمايي گردها همواره از فنوني مانند كليشه سازي تعميم ،گرايي كليت گرايي لحاظ نكردن تفاوتهاي فرهنگي و در واقع بي توجهي به آنها اسطوره سازي عجيب ،نمايي بديهي سازي و طبيعي جلوه دادن وضعيتي كه در آن هستند، بهره گرفته شده است.