عملگرايي در اسلام و رابطه آن با تصميم‌گيري مديريتي

اين پژوهش با هدف بررسي ديدگاه عملگرايي در اسلام و رابطه آن با تصميم‌گيري مديريتي انجام شده است. دغدغه اصلي پژوهش اين بوده است كه معلوم كند با توجه به ديدگاه «عملگرايي» در غرب، اسلام در اين زمينه چه نظري دارد؟ و اين ديدگاه چه رابطه‌اي با تصميم‌گيري به‌مثابه يكي از فرايندهاي مديريتي دارد؟ براي بررسي اين مسئله، پژوهش به شيوه‌ جست‌وجوي كتابخانه‌اي و نرم‌افزاري، به منابع اصيل اسلامي (مانند قرآن و منابع حديثي معتبر) مراجعه و آيات و روايات مربوط به مسئله را جمع‌آوري نموده و با استفاده از روش توصيفي و تحليل اسنادي به اين مطلب دست يافته كه اسلام ديني است كه به عمل گرايش دارد. البته با توجه به مباني اعتقادي و ارزشي مطرح در اسلام، عملي مقبول اين ديدگاه است كه بر پايه ايمان، نيت الهي و مطابق با ارزش‌هاي ثابت ديني باشد؛ يعني علاوه بر حسن فعلي، حسن فاعلي نيز داشته باشد. همين نكته موجب تفاوت بين عملگرايي اسلامي و غربي شده است و با توجه به گسترۀ معنايي عمل از ديدگاه اسلام، اين ديدگاه بر تصميم‌گيري مديريتي به‌عنوان يك عمل، اثر مستقيم دارد.