ارائهٔ الگوي گردشگري تعالي‌گرا با رويكرد ارتباطي

با وجود اتفاق‌نظر دربارهٔ اثربخشي تعالي در توسعه و ارتقاي عملكرد فردي و اجتماعي، تاكنون الگوي گردشـگري تعـالي‌گرا به‌صورت علمي و جامع تدوين و ارائه نشده است. پژوهش اكتشافي - توسعه‌اي حاضر به‌منظور برطرف كردن اين خلأ و با هدف «ارائهٔ الگوي گردشگري تعالي‌گرا با رويكرد ارتباطي» انجام شده و مبتني بر روش تركيبي است. در بخش كيفي، از منابع كتابخانه‌اي و ديدگاه‌هاي متخصصان در دسترس در حوزه‌هاي گردشگري، معنويت، فرهنگ و روان‌شناسي به‌صورت هدفمند و، در بخش كمّي نيز، از پرسش‌نامهٔ محقق‌ساخته در طيف ليكرت استفاده شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها، در بخش كيفي، از تحليل مضمون و، در بخش كمّي، از مدل تحليل عاملي تأييدي (CFA) و مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) استفاده شده است. به‌منظور انجام تحليل‌هاي آماري نيز از نرم‌افزارهاي MAXQDA، SPSS22 و LISREL8,8 استفاده شده است. با توجه به يافته‌ها و الگوي ارائه‌شده، زيست‌بوم گردشگري تعالي‌گرا، به‌مثابهٔ زيست‌بومي آموزشي و غيررسمي، با روح معنوي تجلي يافته و در چهارچوب ابعاد ارتباطي انسان و با بهره‌گيري از مؤلفه‌هاي معنوي الگو باعث توسعه و تعميق گسترهٔ شناخت، خودآگاهي، هم‌آفريني و تكنيك‌دهي شده است و مي‌تواند يكي از مناسب‌ترين روش‌هاي دستيابي به تعالي پايدار انساني به شمار مي‌رود.