پيش نمايي پيامدهاي تغيير اقليم در توسعهٔ گردشگري سواحل جنوب (جزيرهٔ كيش)

پيش‌نمايي تأثيرات تغيير اقليم در شرايط اقليم گردشگري جزيرهٔ كيش به‌منزلهٔ مقصد اول گردشگري سياحتي و رويدادمحور كشور، كه سهم مناسبي در بازار گردشگران داخلي و اقتصاد ملي دارد، در افق آينده ضروري است. بدين‌منظور، عملكرد هفت مدل گردش سياره‌اي (GCMs) براساس نمرهٔ مهارت (SS) ارزيابي شد و درنهايت دو مدل ACCESS-CM2 و CNRM-CM6-1 به‌منزلهٔ GCMهاي مناسب منطقهٔ مطالعاتي انتخاب شدند. در ادامه، اثر سناريوهاي SSP2-4.5 و SSP5-8.5 در بخش گردشگري جزيرهٔ كيش براساس كاربرد شاخص اقليم گردشگري (TCI) بررسي و از روش مقياس‌گذاري خطي (LS) براي تصحيح خطاي شبيه‌سازي مدل‌هاي GCM استفاده شد. نتايج نشان داد پارامترهاي مؤثر در برآورد شاخص TCI تغييرات چشمگيري در آينده خواهند داشت، به‌طوري ‌كه ميانگين دما در دورهٔ پايه از 25.27 به 29.63 و 30.33 درجهٔ سلسيوس به‌ترتيب تحت سناريوهاي SSP2-4.5 و SSP5-8.5 در چشم‌انداز 2050-2069 خواهد رسيد. افزون بر دما، تغييرات افزايشي بارش و رطوبت نسبي در منطقه موجب مي‌شود بازه‌هاي زماني گردشگري در اقليم آينده در جزيرهٔ كيش تغيير كند: به اين ترتيب كه در شرايط فعلي ماه‌هاي فوريه و مارس وضعيت ايدئال بهترين زمان‌هاي گردشگري جزيرهٔ هستند، حال ‌آن‌كه در چشم‌انداز آينده تنها ماه فوريه شرايط ايدئال را نشان مي‌دهد. از طرف ديگر، وضعيت كمي نامطلوب در دورهٔ فعلي شامل چهار ماه ژوئن، ژوئيه، اوت و سپتامبر مي‌شود كه اين امر به‌مرور در آينده هشت ماه سال را در بر خواهد گرفت. بنابراين، پرداختن به موضوع تغيير اقليم در حوزهٔ گردشگري براي تدوين برنامه‌هاي توسعهٔ آتي كشور با محوريت تغيير اقليم مسئله‌اي بسيار مهم است.