ارزيابي شاخص‌هاي برند در برندسازي جاذبه‌هاي ملموس گردشگري موردمطالعه: شهر تبريز

امروزه در شهرها از استراتژي‌هاي بازاريابي مقصد به‌منظور جذب تعداد بيشتر بازديدكننده استفاده مي‌شود. از مهم‌ترين اين استراتژي‌ها مي‌توان به برندسازي با استعانت از نشانه‌ها و نمادهاي برجستهٔ يك شهر اشاره كرد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اهميت جايگاه برندسازي در توسعهٔ گردشگري شهري با روش توصيفي - تحليلي به شناسايي معيارها و شاخص‌هاي اثرگذار به‌منظور تبديل شدن نمادي شهري به برند گردشگري پرداخته است. براساس مباني نظري و مرور ادبيات، شاخص‌هاي اصلي تأثيرگذار در برندسازي جاذبه‌هاي ملموس شهر تبريز شناسايي و استخراج شدند. سپس، با استفاده از روش دلفي فازي، عوامل شناسايي‌شده غربالگري شدند. در مرحلهٔ بعد، مقايسه‌هاي زوجي تشكيل شد و براي پاسخ‌گويي به كارشناسان و خبرگان حوزهٔ گردشگري به تعداد 15 نفر ارسال شد. پس از دريافت پاسخ‌هاي خبر‌گان، با تعداد 250 گردشگر در دسترس مصاحبه شد و پرسش‌نامه‌هاي ‌آ‌ن‌ها با به‌كارگيري روش AHP ارزيابي و وزن معيارها تعيين شد. سپس، گزينه‌ها توسط روش TOPSIS رتبه‌بندي شدند و عنصر مناسب براي معرفي به‌منزلهٔ برند گرشگري شهر تبريز انتخاب شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه، با توجه به معيارهاي چندگانه درنظرگرفته‌شده از نظر كارشناسان، مسجد كبود در رتبهٔ اول، ارگ عليشاه در رتبهٔ دوم، مقبرةالشعرا در رتبهٔ سوم، عمارت شهرداري در رتبهٔ چهارم، عمارت \ائل‏گلي در رتبهٔ پنجم و درنهايت برج يانقين با كمترين امتياز در رتبهٔ آخر قرار دارد.