بررسي تحليلي مولفه‌هاي انقلاب صنعتي چهارم در صنعت خودرو ايران

با انقلاب هاي صنعتي، تغييرات اساسي در فناوري و الگوهاي توليد به وجود آمده است. معرفي فرآيندهاي اتوماسيون، الكترونيك و فناوري اطلاعات در دگرگوني هاي كار ماشيني و دستي به انقلاب صنعتي چهارم منجر شد. اين توسعه كه از آن به عنوان انقلاب صنعتي چهارم ياد مي شود، منجر به ظهور مفاهيمي مانند اينترنت اشياء، داده هاي بزرگ، هوش مصنوعي شده است. بنابراين هدف از انجام اين پژوهش، ارائه الگوى اثر فناوري هاي انقلاب صنعتي چهارم در صنعت خودرو ايران مى باشد. پژوهش حاضر ازنظر بعد محيط، از نوع كتابخانه اى و ميدانى است. براساس كاربردى بودن نتايج، پژوهش حاضر كاربردى است. همچنين با توجه به موضوع، ماهيت پژوهش حاضر توصيفى و از نوع همبستگى است. جامعة آمارى اين پژوهش را، معاونان و مديران صنعت خودرو تشكيل مى دهند. براى روايى پرسشنامه از روايى صورى و براى پايايى از ضريب پايايى اشتراكى و تركيبى استفاده شد. براى تجزيه و تحليل داده ها، با بكارگيرى نرم افزارهاى SPSS و Expert Choice ،از ضريب همبستگى، تحليل سلسله مراتبي و آزمون تى تك نمونه اى استفاده شد. يافته هاى حاصل از آزمون روش تحليل سلسله مراتبيAHP درخصوص ميزان اهميت مولفه هاي فناوري هاي انقلاب صنعتي چهارم در صنعت خودرو نشان مى دهد، عوامل قانوني و حمايتي با وزن 190/0 رتبه اول، منابع با 0.169 در رتبه دوم، عوامل سازماني با 0.157 در رتبه سوم، محيط نهادي با0.145 در رتبه چهارم، سياست هاي دولت با 0.120 در رتبه پنجم، بازار با وزن 0.117 در رتبه ششم و در نهايت عوامل فرهنگي با 0.102 در رتبه هفتم قرار دارد. توجه به شاخص هاي اساسي در اهميت فناوري هاي انقلاب صنعتي چهارم در صنعت خودرو كمك خواهد كرد تا اين صنعت بهتر از قبل در جهت اهداف از پيش تعيين شده حركت نمايند.