بهره گيري از نام جاي‌ هاي مركب در نام گذاري ضرابخانه هاي ساساني با استناد به مسكوكات، مُهرها و متون پهلوي

بر پايه اسناد بجا مانده از دوره ساساني چون كتيبه‌ها، مُهرها و متون پهلوي بر ما مشخص مي‌شود كه گزينش نام ‌هاي مركب براي شهرها در اين عصر بسيار رواج داشته است.‌ شواهد نشان مي‌دهد نام شهرهاي ايرانِ ساساني كه به‌صورت مركب انتخاب مي‌شد، از تركيب دو يا سه واژه و حتي بيشتر نيز بوده است. ايرانيان در اين دوره از تاريخ، علاوه بر نام شهرها در ابعاد مختلف اجتماعي، سياسي و حتي نظامي، از اين شيوه نام‌گذاري پيروي مي‌نمودند. ما مشاهده مي‌نماييم به سبب اهميتِ سنت شهرسازي در عصر ساساني و مبحث نام‌گذاري آن شهرها، شاهنشاهان ساساني از نام‌ خود براي نام‌گذاري شهرهاي نوبنياد بهره مي‌بردند. بدين‌صورت كه نام انتخاب‌شده نامي تركيبي بوده است كه يك جزء آن نام پادشاه سازنده آن شهر بود. به يُمن همين روشِ نام‌گذاري است كه امروزه نام‌‌ مركبِ شهرهايِ فراواني از عصر ساساني برايمان‌ به يادگار مانده است. اكنون ما با بررسي نشانه‌هاي اختصاريِ نام‌ها‌ي مركبِ شهرها كه در مسكوكات ساساني بجاي مانده و همچنين تطبيق آنها با كتيبه‌ها، مهرها و متون پهلوي ساساني كه حاوي ريختِ كاملِ اين شهرهاي با نام‌ِ مركب هستند هم نشانه‌ي اختصاريِ مختص به اين نام‌ها را به دست خواهيم آورد و هم موقعيت جغرافيايي دقيق آنها را شناسايي خواهيم نمود. تحقيق بر اين مسأله همچنين نشان خواهد داد يك نام‌ مركب كه متشكل از دو،‌ سه و يا حتي چهار واژه است، با اهدافي چون تبليغات سياسي شاهان به شكل نام اختصاري در معرفي نام شهرها صورت مي‌گرفته است