تصاوير حسي در شعر شُمَيسه النُّعماني

انسان از ديرباز همواره به ادبيات توجه داشته است و ادبيات با زندگي بشر پيوندي عميق دارد. اديبان و شاعران همواره در تلاش هستند كه حوزه‌ ادبيات و تأثيرات آن را گسترش دهند. استفاده از تصوير در آثار ادبي زمينه‌ساز قابل درك بودن براي مخاطب و ارتباط مخاطب با متن ادبي را فراهم مي‌كند. تصاوير حسي نيز ابزاري هستند كه به عنوان پايه‌هاي يك تصوير كلي در متن شعر قرار مي‌گيرند و شاعر از آن‌ها براي بيان هر چه بهتر مقصود خود بهره مي‌گيرد. به عبارتي ديگر، تصاوير ايجاد شده توسط شاعر رابطه مستقيم و تنگاتنگي با روحيه‌ او و هدفش دارد. پژوهش حاضر با روشي توصيفي - تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و الكترونيكي به بررسي عناصر و ابزارهاي متعدد تصويرپردازي حسي از جمله (حس بينايي، حس شنوايي، حس بويايي، حس چشايي، حس لامسه) در آثار شميسه النعماني پرداخته است. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه اين شاعر با استفاده از اساليب مختلف زبان و به كارگيري آن‌ها در پي تأثير بيش‌تر شعر خود بر خواننده است و نيز اشعار شميسه النعماني آينه‌اي از تجربه‌هاي شعري وي است.