بررسي تجربي تأثير عامل هندسي و ضريب شكست نوري در متمركزكننده هاي خورشيدي لومينسانسي

توسعه گلخانه هاي نوين مبتني بر روش هاي جديد كشت يكي از مهمترين راه كارها براي افزايش توليد غذا در دنيا است. اما با وجود توليد بيشتر محصول، مصرف انرژي در آنها بسيار زياد است. براي حل معضل انرژي در اين گلخانه ها، استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير به عنوان يك منبع انرژي دائمي در سال هاي اخير توسط دانشمندان پيشنهاد شده است. در اين ميان، فتوولتاييك به دليل ويژگي هاي بارز، تناسب و سازگاري بسيار خوبي با محيط هاي كشاورزي و همچنين سازه گلخانه، به عنوان يك منبع انرژي دائمي و كارا توسط محققان زيادي بررسي شده است. نتايج تحقيقات نشان داده است كه براي توسعه پوشش‌هاي فتوولتاييكي مخصوص گلخانه علاوه بر بازده فتوولتاييكي مناسب، داشتن شفافيت در محدوده مرئي براي رشد گياه در گلخانه ضروري است. يكي از فناوري هاي قابل كه ضمن داشتن شفافيت، مي تواند به عنوان يك پوشش شفاف فتوولتاييكي مخصوص گلخانه استفاده شود، متمركز كننده هاي خورشيدي لومينسانسي (LSC) است. اين ابزار فتوولتاييكي داراي چند جزء و موجبر يكي از اجزاء بسيار مهم آن است و بهينه سازي آن از طريق عاملعوامل فيزيكي مانند عامل هندسي و ضريب شكست نوري مي تواند عملكرد LSC را بهبود ببخشد. بر همين اساس، در اين پژوهش با در نظر گرفتن معيارهاي يك پوشش گلخانه اي و يك پنل فتوولتاييكي، به بررسي دو موجبر از جنس شيشه و PMMA در ساخت LSCها براي بررسي اثر عامل هندسي و ضريب شكست نوري و تأثير آنها در بازده نوري و بازده كلي LSCها پرداخته شد. نتايج نشان داد كه با افزايش ضخامت موجبر از 4 به 6 ميلي متر كه موجب كاهش مقدار عامل هندسي آن مي شود و همچنين استفاده از موجبر با جنس PMMA در مقايسه با شيشه، كه علاوه بر داشتن استحكام و شفافيت در ناحيه مرئي داراي ضريب شكست بالاتري (1.46) است، مي تواند به ترتيب باعث افزايش PCE و بازده نوري LSC از % 0.33 به ۱% و % 0.98 به % 4.27 شود.