تأثير سرعت پوست‌گير ضربه‌اي و رطوبت دانه بر شاخص‌هاي عملكردي فرآيند پوست‌گيري يولاف

يولاف، يكي از غلات مورد مصرف در جهان است و مصرف مقادير مناسب آن مي‌تواند به عنوان بخشي از رژيم غذايي بدون گلوتن براي افراد مبتلا به بيماري سلياك استفاده شود. از سوي ديگر اين غله داراي پوسته‌اي است كه توسط دستگاه گوارش انسان هضم نمي‌شود و نياز به پوست‌گيري دارد. در اين پژوهش يك پوست‌گير ضربه‌اي يولاف آزمايشگاهي طراحي، ساخته و ارزيابي شد. آزمايش‌هاي پوست‌گيري يولاف رقم هاشمي در 5 سطح سرعت دوراني روتور (1000، 1250، 1500، 1750 و 2000 دور در دقيقه) و 3 سطح رطوبت (6، 9 و 12 درصد بر پايه تر) در سه تكرار انجام شد و اثر اين متغيرها بر درصد دانه پوست‌گيري شده (%GP)، بازده پوست‌گيري (DHE)، درصد دانه‌هاي شكسته شده (%B)، عملكرد دانه‌هاي شكسته نشده (%GY) و عملكرد تبديل (%MY) مطالعه گرديد. داده‌هاي آزمايشي، در قالب طرح فاكتوريل كاملاً تصادفي در سطح آماري 1 درصد بررسي شدند. نتايج نشان داد كه %GY با افزايش سرعت دوراني روتور در هر سه سطح رطوبت دانه، ابتدا افزايش و سپس كاهش يافت. مقدار DHE، با افزايش سرعت دوراني روتور و رطوبت دانه، روند صعودي نشان داد. درصد دانه‌هاي شكسته شده نيز با افزايش سرعت دوراني روتور افزايش و با افزايش رطوبت دانه، كاهش يافت. مشاهده شد دانه‌هايي كه در برابر پوست‌گيري مقاوم‌تر بودند، در برابر شكست هم مقاومت بيش‌تري از خود نشان دادند. در هر رطوبت دانه، سرعت دوراني كه بيش‌ترين %GY را داشت، به عنوان بهترين سرعت دوراني روتور در نظر گرفته شد. عملكرد تبديل و درصد دانه پوست‌گيري نشده و مقدار DHE رابطه مستقيم داشت و با افزايش سرعت دوراني روتور، روند صعودي و با افزايش رطوبت دانه روند نزولي را نشان داد. بهترين سرعت دوراني روتور و محتواي رطوبتي براي پوست‌گيري دانه‌هاي يولاف به ترتيب 1750 دور در دقيقه و 12 درصد بر پايه تر هستند.