تحليل ضرب‌المثل‌هاي لري بويراحمدي بر اساس ميزان توجه به مؤلفه‌هاي مهارت‌هاي زندگي

ضرب‌المثل‌ها نمايندۀ اعتقادات، نگرش‌ها، فرهنگ، رسوم، دانش و توجه يك قوم به مسائل مختلف‌اند كه در قالب جملات قصار عامه‌پسند و با زباني استعاري مطرح مي‌شوند. اين جملات قصار از طرفي باورهاي يك قوم را به تصوير مي‌كشند و از ديگرسو مي‌توانند نقش آموزشي شايان ‌توجهي داشته باشند. ضرب‌المثل‌ها در موقعيت‌هاي مختلف، در ذهن جاري مي‌شوند و به زبان مي‌آيند. درحقيقت مي‌توان گفت كه ضرب‌المثل‌ها بيشتر براي كنايه به افراد و آگاهي‌بخشي يا تأكيد كاربرد دارند. از آنجا كه ميزان توجه به مهارت‌هاي زندگي در يك قوم، ارتباط زيادي با فرهنگ آن قوم دارد، مي‌توان با بررسي ضرب‌المثل‌هاي رايج در يك قوم به ميزان توجه آن قوم به مهارت‌هاي زندگي دست يافت. در اين پژوهش به روش توصيفي-تحليلي، چهارصد ضرب‌المثل رايج لري كهگيلويه و بويراحمدي بر اساس ميزان و چگونگي توجه به مؤلفه‌‌هاي مهارت‌هاي زندگي بررسي شدند. ضرب‌المثل‌ها از سه كتاب با عنوان‌هاي گلچيني از ضرب‌المثل‌هاي بويراحمدي(1391)، گوشه‌هايي از فرهنگ مردم بويراحمد (1392) و گلچيني از ضرب‌المثل‌هاي كهگيلويه و بويراحمد (1393) استخراج شدند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه مؤلفه‌‌هاي مهارت‌هاي ارتباطي، تفكر انتقادي و حل مسئله، بيشترين بسامد و مؤلفۀ تفكر خلّاق و تصميم‌گيري، كمترين بسامد را دارند. مهارت‌هاي ارتباطي بيشتر جنبۀ آگاهي‌بخشي دارند و مؤلفه‌‌هاي مهارت‌هاي ديگر از جمله تفكر انتقادي، حل مسئله و همدلي بيشتر براي كنايه به افراد به كار مي‌روند. مؤلفه‌‌هاي مهارت مديريت هيجان‌هاي منفي، هم براي پندآموزي و آگاهي‌بخشي و هم براي كنايه به افراد كاربرد دارند.