تحليل روابط معنايي- واژگاني واژه‌هاي گيلكي درافسانه‌هاي عاميانۀ گيلان (بر اساس نظريۀ لاينز)

شناخت روابط مفهومي براي درك و انتقال معنا ضروري است، زيرا هنگام بررسي گونه‌هاي مختلف معنا، دريافت‌ها از سطح ساخت زباني فراتر رفته، معناي دقيق واژه در حوزۀ بافتي و خارج از بافت تعيين مي‌شود. پژوهش حاضر به تحليل روابط مفهومي ميان واژه‌هاي گيلكي و تعيين بسامد هر يك از آن‌ها در افسانه‌هاي عاميانۀ گيلان مي‌پردازد تا چگونگي روابط معنايي حاكم ميان واژه‌ها را نشان دهد. بدين منظور، واژه‌هاي گيلكي موجود در شصت و دو افسانه از كتاب افسانه‌هاي گيلان بررسي و تحليل شده است. اين تحقيق از نوع توصيفي- تحليلي است و در آن، روابط مفهومي شمول ‌معنايي، هم‌معنايي، چندمعنايي، هم‌آوا-هم‌نويسي، عضوواژگي، جزء‌واژگي، واحدواژگي و تكرار تحليل شده و بسامد هر يك محاسبه گرديده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه از ميان انواع روابط واژگاني، رخداد رابطۀ واژگاني شمول معنايي با %84 ، بيشترين بسامد را دارد. پس از رابطۀ واژگاني شمول معنايي، بسامد وقوع هر يك از روابط مفهومي بدين ترتيب به دست آمده است: جز‌ء‌واژگي %6، واحدواژگي %3، هم‌معنايي %2، هم‌آوا-هم‌نويسي %2، عضوواژگي %1، چندمعنايي %1، و تكرار %1. بين واژه‌هاي گيلكي موجود در اين افسانه‌ها، روابط معنايي-واژگاني تقابل معنايي، تباين معنايي و باهم‌آيي مشاهده نشده است.