تحليل گسترۀ فعاليت فرقه‌هاي انحرافي مهدويت

امروزه با گسترش فرقه‌هاي انحرافي مهدويت و رواج‌دادن بيش از پيش فرهنگ آزادي عقيده و بيان در سطح بين‌المللي و جامعۀ ايران، پيروان اين فرق با تكيه بر مواد حقوقي مرتبط، برخورداري از آزادي در تبليغ و بيان اعتقادات خود را حقي بديهي قلمداد مي‌كنند و اقدامات محدوديت‌ساز تيم‌هاي امنيتي و نهادهاي قضايي را ناقض حقوق خود برمي‌شمرند. آنها از اين طريق، در پي القاي دوگانگي رفتاري و قانوني نظام، در برخورد با خود هستند. بر اساس اين ضرورت، پژوهش حاضر با روشي توصيفي‌-‌تحليلي و با تكيۀ بر داده‌هاي كتابخانه‌اي و اسناد نوشتاري به بررسي گسترۀ فعاليت فرقه‌هاي انحرافي مهدويت مي‌پردازد و در ضمن، سه عرصۀ اختصاصي، خصوصي و عمومي تبيين مي‌گردد. يافتۀ تحقيق عبارت‌اند از اينكه: تنها آزادي اعتقاد، حوزۀ اختصاصي فرد است و آزادي بيان كه مرز بين حوزۀ اختصاصي و عرصۀ عمومي است، اگر به قلمرو عمومي تسري پيدا كند، بايد مورد نظارت قرار گيرد و عرصۀ عمومي نيز تابع شرايط قانوني جامعه است؛ ازاين‌رو فرق انحرافي مهدويت در فعاليت‌هاي تبليغاتي خود كه مندرج در عرصۀ عمومي است، بايد فعاليت‌هاي خود را ذيل مواد قانوني كشور تنظيم كنند و اين شرط لازم، هيچ‌گونه تغايري با اصل 23 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مبني بر ممنوعيت تفتيش عقايد ندارد.