ارزيابي وضعيت تغذيه‌اي گندم ديم با استفاده از روش DRIS در جنوب استان آذربايجان‌غربي

هدف از اين پژوهش، ارزيابي وضعيت تغذيه اي گندم ديم با استفاده از روش DRIS بود. به منظور تعيين نُرم ها و شاخص هاي DRIS در گندم ديم، 54 نمونه از اندام هاي هوايي گياه جمع‌آوري و غلظت عناصر غذايي نيتروژن (N)، فسفر (P)، پتاسيم (K)، آهن (Fe)، منگنز (Mn)، مس (Cu) و روي (Zn) در آنها تعيين گرديد. براي تعيين نُرم ها، ابتدا مزارع بر اساس ميزان عملكرد دانه به دو گروه مزارع با عملكرد بالا و مزارع با عملكرد پايين تقسيم شدند. مزارع با عملكرد بالا براي تعيين نُرم ها و مزارع با عملكرد پايين براي تعيين شاخص هاي DRIS مورد استفاده قرار گرفتند. حد بهينه غلظت عناصر غذايي براي عناصر پرمصرف N، P و K به ترتيب 1.35 - 0.87 ، 0.104 - 0.036، 2.18 -1.02 (درصد) و براي عناصر كم مصرف Fe، Mn، Cu و Zn به ترتيب، 430-170، 51 - 29، 8.4 - 3.6، 27 - 13 (ميلي‌گرم بر كيلوگرم) و نيز غلظت بهينه عناصر غذايي براي N، P و K به ترتيب 1.11، 0.07 و 1.6 (درصد) و براي عناصر Fe، Mn، Cu و Zn به ترتيب 300 ،40، 6 و20 (ميلي‌گرم بر كيلوگرم) تعيين شد. ترتيب نياز غذايي براي عناصر پرمصرف و كم مصرف به صورت P gt; K gt; Fe gt; N gt; Mn gt; Zn gt; Cu مي باشد كه در برنامه تغذيه اي بايد به عناصر P، K، Fe و N توجه بيشتري گردد. شاخص تعادل تغذيه اي در اكثر مزارعي كه داراي عملكرد پايين بودند خيلي بيشتر از صفر بود كه اين نشان دهنده عدم تعادل بيشتر عناصر غذايي در اين مزارع مي باشد.