مشخصه يابي سطحي و رفتار خوردگي آلياژ مونل 400 پس از فرآيند ميكروساچمه پاشي پرانرژي

در بررسي حاضر، ساختار سطحي و رفتار خوردگي آلياژ مونل 400 پس از فرآيند ميكروساچمه‌پاشي پرانرژي به صورت مقايسه‌اي با همتاي آنيل انحلالي شده آن مورد مقايسه قرار مي‌گيرد. براي نيل به هدف اين بررسي، آزمون‌هاي سنجش ميكروسختي و زبري، پراش پرتو ايكس سطحي (GI-XRD)، ميكروسكوپي الكتروني روبشي گسيل ميداني (FE-SEM) و ميكروسكوپي الكتروني عبوري (TEM) جهت مشخصه‌يابي لايه‌هاي سطحي در نمونه‌هاي ميكروساچمه‌پاشي شده و آنيل انحلالي شده به كار گرفته شدند. بر اساس نتايج حاصله، فرآيند ياد شده باعث كاهش اندازه دانه سطحي از گستره حدود µm 4±30 تا nm 5±76 و افزايش چگالي ساختارهاي نابجايي‌ در سطح مي‌شود. افزون بر اين، آزمون‌هاي خوردگي الكتروشيميايي در محيط HCl جهت مقايسه رفتار خوردگي سطوح آنيل و ميكروساچمه‌پاشي شده نيز به كار گرفته شدند. بر اساس نتايج حاصل از آزمون‌ پلاريزاسيون پتانسيوديناميك چرخه-اي، نمونه ميكروساچمه‌پاشي شده در مقايسه با نمونه آنيل شده، چگالي جريان خوردگي اوليه بالاتري به بهاي چگالي جريان رويينگي كمتر از خود نشان مي‌دهد. پتانسيل رويينگي مجدد براي نمونه ميكروساچمه‌پاشي شده حدود mV 150+ بالاتر از نمونه آنيل انحلالي بود كه گواهي بر مقاومت بالاتر اين نمونه در برابر خوردگي موضعي است. بر اساس برازش داده‌هاي حاصل از آزمون طيف‌سنجي امپدانس الكتروشيميايي، مقاومت پلاريزاسيون فيلم رويين در نمونه ميكروساچمه‌پاشي شده بيش از دو برابر اين مقدار براي نمونه آنيل انحلالي است.