مطالعه نقش درخت ويسبوبيش در ترمه كرماني دوره قاجار از منظر اسطوره شناسي تمثيلي كروزر

نقش مايه ويسبوبيش به عنوان الگو و مدل همواره بر آثار هنري بازنمايي مي شود، اما تاكنون به نحوه شكل گيري اوليه اين نقش مايه و تركيب بندي آن با ديگر عناصر با رويكرد مطالعات فرهنگي پرداخته نشده است. رويكرد مطالعات فرهنگي بر تمامي عناصري كه فرهنگ خطاب مي شوند، از جمله اساطير، تاكيد دارد و روش اسطوره شناسي تمثيلي كروزر نيز امكان مطالعه ساخت مند آن ها را فراهم كرده است. ازآنجاكه ويسبوبيش در بسياري از دست بافته هاي قاجاري بازنمايي شده، پژوهش حاضر به منظور دست يابي به ماهيت اوليه اش، آن را با روش تمثيلي كروزر، و بر روي يك نمونه شال ترمه قاجاري واكاوي نموده است. بر اين اساس، پرسش اصلي اين است: از منظر اسطوره شناسي كروزر كه رمزگرايي ميان آيكون و ايدوس را مبناي دانش اساطير مي داند، چه ارتباطي ميان ويسبوبيش و بازنمايي آن بر آثار دوره قاجار وجود دارد؟روش تحقيق در اين پژوهشِ بنيادين به صورت توصيفي-تحليلي، و گردآوري مطالب به روش كتابخانه اي خواهد بود. بنابر اين پژوهش، ميان مفهوم جاودانگي و آفرينش/ ايدوس و درخت ويسبوبيش ترمه كرمان/ ايكون رابطه اي تمثيلي برقرار است و در نهايت مي توان گفت علت نمونه اي استفاده از طرح ويبوبيش در ترمه قاجاري نام برده، دستيابي ذهن بافنده و مخاطب به ناميرايي و زندگي ازلي و ابدي است. [i] Icon[ii] Idos[iii]  Mythical relationship