مؤلفه‌هاي شناخت شيوۀ گزينش و جايگذاري احاديث در الحياه

جوامع حديثي به عنوان مهمترين مجموعه ها از ميراث حديثي تشيع، حائز اهميت هستند و مطالعه و بررسي ملاك هاي گزينش، چينش و تبويب احاديث، زمينه را براي شناخت بهتر آنها فراهم مي سازد. براي اين مطالعه، الحياه به عنوان جامع حديثي متأخر كه در پي ارائه سبك و الگوي زندگي بر مبناي تعاليم ديني است، انتخاب شده است. پژوهش حاضر به روش توصيفي ـ تحليلي، مهمترين مؤلفه‌هاي گزينش و جايگذاري حديث را در الحياه، از طريقِ معيار اعتبارسنجي احاديث، روش جستجو و جمع آوري احاديث و گرايش نويسندگان بررسي مي‌كند. مولفان الحياه در گزينش منابع و مصادر علاوه بر توجه به قدمت و توثيق مآخذ اوليه، با بهره گيري از تعاضد مضموني احاديث با قرآن و ديگر روايات بعنوان معياري براي اعتبارسنجي احاديث، مجموعه گسترده اي از منابع غيرفقهي، اخلاقي و واسطه اي را نيز مورد استفاده قرار مي دهند. مقايسه جايگاه احاديث در منابع اوليه با عناوين فصول الحياه و مطالعه نوع پيوند احاديث با عناوين بيانگر مباني مولفان، دغدغه ها و گرايش اجتماعي برادران حكيمي و انگيزه هاي تاليف توسط ايشان است.