مدل‌سازي اثر سناريوي مديريتي روي آبخوان كاشان با مدل رياضي Modflow و Seawat

در ايران آب‏هاي زيرزميني عنصر اصلي توسعۀ پايدار هستند. با توجه به افزايش جمعيت، بهره‏برداري بيش از حد، كاهش بارندگي و الگوي كشت نامناسب، آب‏هاي زيرزميني با افت زيادي مواجه شده‌اند. يكي از مواردي كه به تصميم‏گيري و در نتيجه، مديريت بهينۀ منابع آب كمك مي‏كند، مدل‌سازي كمي و كيفي آب‏هاي زيرزميني است. بنابراين در پژوهش حاضر با توجه به شرايط هيدرولوژيكي و هيدروژئولوژيكي آبخوان كاشان، مدل كمي و كيفي آب زيرزميني (1388ـ 1396) در شرايط پايدار و ناپايدار با استفاده از مدل Modflow ‌و Seawat در محيط نرم‌افزار GMS تهيه شده است. بررسي صحت مدل، از طريق آزمون‏هاي آماري نشان مي‏دهد اين دو مدل بهترين نتايج را در مدل‌سازي ارائه داده‏اند كه پس از حصول اطمينان از مدل‏ها، روند كنوني آبخوان به بررسي وضعيت تراز آب زيرزميني و كيفيت آبخوان در دوره (1396ـ 1403) تحت فرض سناريوهاي مديريتي پرداخته شده است. نتايج حاصل از اعمال سناريوي روند كنوني نشان داد در دورۀ مورد مطالعه حجم آبخوان به ميزان 1.556 ميليون متر مكعب كاهش و غلظت TDS به ميزان متوسط 160.33 ميلي‏گرم در ليتر افزايش خواهد داشت. سناريوي خاموشي چاه‏ها به مدت يك ماه نشان داد طي يك ماه حجم آبخوان به ميزان 0.0147 ميليون متر مكعب افزايش و غلظت نمك به ميزان متوسط 42.27 ميلي‏گرم در ليتر كاهش خواهد داشت. نتايج نشان‌دهندۀ توانايي زياد مدل براي شناخت الگوي پيچيدۀ حاكم بر آبخوان است و تطبيق خوبي بين نتايج مشاهداتي و محاسباتي ايجاد شده است. گسترش آب شور در بخش شمال شرق باعث افت كمي وكيفي در اين بخش از آبخوان شده است. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، اجراي چندين سناريوي مديريتي و علمي به طور هم‌زمان براي جلوگيري از وخيم‏تر شدن اوضاع كمي و كيفي منابع آب زيرزميني اين توصيه مي‏شود.