جايگاه آب در باغ سازي ايراني

موضوع اين پژوهش بررسي نقش آب در شكل‌گيري عناصر معماري، به‌ويژه فضاهايي كه آب در شكل‌گيري و ساختار آن‌ها اهميت دارد است. هدف اين پژوهش تعريف انواع عناصر و فضاهاي مرتبط با آب و به‌ويژه حوض در باغ‌ها و از سوي ديگر بررسي شكل‌هاي مختلف آن‌ها است. روش تحقيق، توصيفي و تحليلي است، داده‌ها نخست طبقه‌بندي و مقايسه و سپس تحليل شده‌اند. مباني نظري تحقيق بر اين نكته استوار است كه از يك سو پديده‌هاي محيطي و اقليمي و از سوي ديگر كاركرد خود فضاي باغ تأثير در شكل‌گيري انواع ساختارهاي شكل‌گيري باغ را دارد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد آب نقش اصلي در شكل‌گيري باغ داشته به‌خصوص در نواحي كه از نظر آب‌وهوايي گرم و خشك است و فقدان وجود آب در اين مناطق وجود دارد. حوض از غني‌ترين و عمده‌ترين سازه‌هاي است كه در معماري باغ مورد استفاده قرار گرفته و جنبۀ نمادين به فضاي باغي داده است، ولي در ادوار مختلف تاريخي كمي دستخوش تغييرات شده است. با توجه به ‌وجود عناصر مختلف در باغ ايراني، آب مهم‌ترين نقش را در هويت بخشي اين معماري را ايفا مي‌كند.