بررسي فرونشست دشت اسفراين به علت بهره‌برداري از منابع آب زيرزميني

فرونشست زمين يكي از مخاطرات طبيعي است كه به صورت تدريجي در بسياري از مناطق ايران اتفاق مي‏افتد. براي جلوگيري از پيشروي فرونشست بايد علل رخداد آن بررسي شود تا با توجه به ويژگي‏هاي هر منطقه تصميم‏گيري‏ها مبتني بر واقعيت باشد. افت سطح آب زيرزميني يكي از عوامل مهم مؤثر بر فرونشست است، ولي به دليل پيچيدگي ارتباط فرونشست با عوامل تأثيرگذار ديگر، نمي‏توان به صورت عام يك رابطۀ خطي مستقيم بين تغييرات سطح آب زيرزميني و فرونشست در نظر گرفت. اين تحقيق با هدف بررسي رابطۀ بين فرونشست و تغييرات سطح آب زيرزميني به بررسي همبستگي بين دو پارامتر يادشده در بازۀ زماني 1395 تا 1400 در منطقۀ اسفراين پرداخته است. در اين راستا، سري زماني تداخل‌سنجي راداري و سري زماني سطح آب زيرزميني چاه‌هاي پيزومتري در منطقۀ اسفراين مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. به منظور بررسي جابه‌جايي‌هاي زمين در دشت اسفراين، نقشۀ جابه‌جايي با 24 تصوير Sentinel-A از روش PSInSAR تهيه شد. مقادير نرخ جابه‌جايي سالانه در منطقۀ مورد مطالعه، بين 0.07 تا 67 ميلي‌متر برآورد شد. همچنين، حداكثر مقدار جابه‌جايي تجمعي دشت اسفراين در بازۀ ‌زماني درنظر‌گرفته‌شده در اين پژوهش، به حدود 39 سانتي‌متر رسيد. همچنين، نتايج نشان داد با كاهش سطح آب زيرزميني، مقدار فرونشست در منطقۀ مورد مطالعه افزايش يافته است.