برآورد تغييرات مقدار آب قابل استحصال از رطوبت هوا و تبخير‌ـ تعرق مرجع ناشي از تغييرات اقليمي

هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير تغيير اقليم بر اساس گزارش ششم (CMIP) تحت دو سناريوي SSP3_7.0 و SSP5_8.5 بر پيش‏بيني دما، سرعت باد، تبخير‌ـ تعرق (ET) و مقدار آب قابل استحصال (Q) توسط دو مدل CNRM و ESM در 16 ايستگاه هواشناسي طي دورۀ آتي 2025ـ 2044 و 2045ـ 2064 است. نتايج بررسي آماري بيانگر معنا‏دار بودن تأثير تغيير اقليم تحت دو سناريو بر دما، ET و Q بود. مدل CNRM نسبت به ESM در برآورد دما عملكرد بهتري داشت (0.98- 0.96=CC). از بررسي نتايج مدل CNRM حداكثر و حداقل RMSE دما در ايستگاه‏ خرمدره و زنجان به‌ترتيب برابر با 8.30 و 0.5- درجۀ ‏سانتي‏گراد بود؛ همچنين مقدار RMSE سرعت باد بين 0.82ـ 5.20 متر بر ثانيه نوسان داشت. بررسي مدل ESM بيانگر نوسان RMSE بين 2.55ـ 8.45 درجۀ ‏سانتي‏گراد در پارامتر دما و 0.62ـ 4.68 متر بر ثانيه در سرعت باد بود. حداكثر و حداقل مقدار Q و ET در بررسي فصلي به‌ترتيب در فصل تابستان و زمستان رخ داد. هر دو مدل در پيش‏بيني سرعت باد از عملكرد ضعيفي برخوردار بودند. حداكثر ET تحت سناريوي SSP5_8.5 توسط مدل CNRM (دورۀ اول) در ايستگاه خرمدره برابر با 104.29 ميلي‏متر در ماه و حداقل مقدار توسط مدل ESM (دورۀ اول) تحت سناريوي SSP3_7.0 در ايستگاه فيروزكوه برابر با 25.60 ميلي‏متر در ماه برآورد شد. حداكثر Q تحت سناريوي SSP3_7.0 توسط مدل ESM (دورۀ اول) در ايستگاه ملاير برابر با 20.70 ليتر در روز در مترمربع و حداقل مقدار توسط مدل CNRM (دورۀ دوم) تحت سناريوي SSP3_7.0 در ايستگاه آستارا برابر با 0.3 ليتر در روز در مترمربع برآورد شد.