تأثيرات سدسازي‌هاي تركيه بر امنيت ملي عراق

آب، نقشي حياتي و اهميتي راهبردي در محيط ‌زيست، توسعۀ اقتصادي پايدار، حيات فرهنگي و اجتماعي، منافع سياسي و امنيتي و در مجموع قدرت ملي و توسعه پايدار دارد. كمبود آب، رقابت بر سر دستيابي، تصاحب و تسلط بر اين عنصر حياتي به‌ويژه در شيوه و ميزان بهره‌برداري از منابع آبي مشترك را تشديد كرده است. سدسازي‌هاي تركيه بر دجله و فرات، تأثيرات گسترده‌اي بر محيط ‌زيست، سلامت، معيشت و امنيت ساكنان منطقه و كشورهاي تأثيرپذير داشته و به مهاجرت، خشك‌شدن تالاب‌ها، بيابان‌زايي و بروز ناآرامي‌ها منجر شده است. عراق به‌دليل محدوديت‌هاي ژئوپليتيكي، آسيب‌پذيرترين كشور منطقه در بحران آب است. دجله و فرات، اصلي‌ترين منبع تامين نيازهاي آبي اين كشور است. تركيه با برخورداري از موقعيت بالادستي در حوضۀ آبريز دجله و فرات، 14 سد بر فرات و 8 سد روي دجله ساخته است. هدف پژوهش تبيين تأثيرات سدسازي‌هاي تركيه بر امنيت ملي عراق است. در اين پژوهش با روش توصيفي‌تحليلي مي‌كوشيم به اين پرسش پاسخ دهيم كه سدسازي‌هاي تركيه چه تأثيراتي بر امنيت ملي عراق برجاي گذاشته است؟ يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد، سدسازي‌هاي تركيه، علاوه بر نابودي بخش قابل ‌توجهي از پوشش گياهي و زمين‌‌هاي كشاورزي، زيان‌هاي اقتصادي و آسيب‌هاي اجتماعي، تالاب‌هاي منطقه ميان‌رودان را با خطر نابودي مواجه و به مركز اصلي شكل‌گيري و انتقال ريزگرد‌ تبديل و به معضلات زيست‌محيطي منطقه و كشورهاي تأثيرپذير، به‌ويژه عراق منجر شده است؛ اين سدسازي‌ها «تهديد وجودي» عراق است. اطلاعات با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و فيش‌برداري از اسناد، كتب، مقالات، رسانه‌ها و منابع الكترونيكي گردآوري شده است.‌