ميزان آگاهي دانشجويان دندان‌پزشكي سال آخر در مورد سبب‌شناسي و اقدامات درماني ضايعه‌ي Squamous cell carcinoma

مقدمه: سرطان‌زايي حفره‌ي دهان، فرايندي پيچيده است، تشخيص و درمان زودهنگام ضايعات سرطاني و پيش‌سرطاني، مهم‌ترين عامل در كاهش مرگ و مير مي‌باشد. هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي ميزان آگاهي دانشجويان دندان‌پزشكي سال آخر دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) در سال1400-1401 در مورد سبب‌شناسي و اقدامات درماني سرطان سلول‌هاي سنگفرشي حفره‌ي دهاني بود. مواد و روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر به روش توصيفي- تحليلي و به شيوه‌ي سرشماري انجام شد. پرسش‌نامه‌ي محقق ساز به صورت حضوري توزيع و تكميل گرديد؛ تجزيه و تحليل دادها در دو بخش توصيفي و استنباطي انجام شد. اطلاعات جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون ناپارامتري Mann–Whitney و ضريب همبستگي Spearman در سطح خطاي 05/0درصد مورد بررسي قرار گرفت (05/0p value ≤). يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر حدود 6/60 درصد دانشجويان ترم 11 و حدود 4/39 درصد، ترم 12 بودند و ميانگين سني دانشجويان 73/25 سال بود. طبق بررسي دادهاي جمع‌آوري شده، ميانگين نمره‌ي آگاهي 74/5 از 10 بود. تفاوت معني‌داري بين ميانگين آگاهي دانشجويان ترم 11 و 12 در حيطه‌ي سبب‌شناسي وجود نداشت (147/0 = p value) در حالي كه بين ميانگين آگاهي دانشجويان ترم 11 و 12 در حيطه‌ي پيش‌آگهي و درمان، تفاوت معني‌دار وجود داشت (001/0 = p value)، همچنين تفاوت معني‌داري بين ميانگين آگاهي دانشجويان (در دو حيطه‌ي سبب‌شناسي و درمان) با سنين مختلف وجود نداشت (245/0 = p value و 425/0 = p value). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان داد، سطح دانش و آگاهي دانشجويان در رابطه با سرطان سلول‌هاي سنگفرشي دهان تا حد مطلوب و رضايت‌بخش فاصله دارد.