ارزيابي فاصله‌ي مديولترالي سينوس ماگزيلا با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با اشعه‌ي مخروطي

مقدمه: امروزه درمان نواحي بي‌دنداني با استفاده از ايمپلنت‌ها، بسيار رواج پيدا كرده است، اما در بسياري از بيماران كه مدت بسياري از بي‌دندان بودن ناحيه گذشته است، تغيير پوزيشن سينوس باعث كامپليكيشن‌هايي در هنگام جايگذاري ايمپلنت مي‌شود كه براي حل آن مي‌توان با تكنيك‌هاي مختلف، موقعيت سينوس را تا حد نياز جابجا نمود. هدف از اين مطالعه، ارزيابي فاصله‌ي مديولترالي سينوس ماگزيلا با استفاده از (Cone beam computed tomography) CBCT بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ي مشاهده‌اي- مقطعي، از بين مراجعه‌كنندگان (160 بيمار) به بخش راديولوژي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) كه نياز به تصويربرداري CBCT داشتند انتخاب شدند. برش كرونال قسمت مياني هر دندان از دست‌ رفته، براي اندازه‌گيري فاصله‌ي مديولترالي سينوس (عرض سينوس) انتخاب شد. در برش كرونال انتخاب ‌شده، ارتفاع ريج باقي‌مانده و عرض سينوس در ارتفاع 5، 10 و 15 ميلي‌متري از كف سينوس اندازه‌گيري شد. داده‌ها با آزمون‌هاي t-test و Man-Whitney آناليز شدند (0.05 = α). يافته‌ها: ميانگين عرض سينوس در زنان در فواصل ۵ و ۱۵ ميلي‌متري بيشتر از آقايان بود و در فاصله‌ي ۱۰ ميلي‌متري عرض سينوس در خانم‌ها كمتر از آقايان بود. ميانگين ريج باقي‌مانده براي زنان و مردان به ترتيب برابر با 9.69 و 8.27 بود كه نشان‌دهنده‌ي بالاتر بودن ميزان ريج باقي‌مانده در خانم‌ها بود اما اين تفاوت معني‌دار گزارش نگرديد. بيشترين ريج باقي‌مانده در ناحيه‌ي پرمولر اول بود و كم‌ترين ميزان ريج باقي‌مانده در مولر اول مي‌باشد. نتيجه‌گيري: هر چه نواحي بي‌دنداني از پرمولرها به سمت مولرها مي‌رود، شاهد عريض‌تر شدن سينوس هستيم و همچنين هرچه ميزان ريج باقي‌مانده كمتر باشد، ممكن است در سطح پايين‌تري با سينوس مواجه شويم.