ارتباط بين كيفيت زندگي و وضعيت سلامت دهان و پوسيدگي دنداني (DMFT) در كودكان 8 تا 10 ساله در شيراز

مقدمه: سلامت دهان و دندان، يكي از مهم‌ترين فاكتورهايي است كه بر روي كيفيت زندگي كودكان اثر مي‌گذارد. كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان تأثيرات فيزيكي، اجتماعي و روحي- رواني ناشي از وضعيت سلامت دهان را مورد ارزيابي قرار مي‌دهد. هدف از انجام اين مطالعه، تأثير سلامت دهان و دندان كودكان 8 تا 10 ساله شيراز در سال 1396 بر روي كيفيت زندگي‌شان مي‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر از نوع توصيفي- تحليلي و به روش مقطعي بر روي 315 كودكان 8 تا 10 ساله دختر و پسر در شيراز انجام و نمونه‌گيري از هر چهار ناحيه‌ي آموزش و پرورش به صورت طبقه‌اي خوشه‌اي صورت گرفت كه همگي مورد معاينه باليني قرار گرفتند و شاخص DMFT/dmft به ازاي هر نفر جهت ارزيابي وضعيت سلامت دهاني ثبت شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي و Spearman، T-test و One-way ANOVA استفاده شد (0.05 p value).يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي Child-OIDP 11.41 با انحراف معيار 13.55 به دست آمد. ميانگين شاخص Child-OIDP با سن كودكان و جنسيت ‌آن‌ها رابطه‌ي معني‌داري نداشت (0.42 = p value و 0.27 = p value). بين ميانگين شاخص child-OIDP و شاخص پوسيدگي دندان‌هاي شيري (dmft) و شاخص كل پوسيدگي موجود در دهان (DMFT+dmft) ارتباط مستقيم و معني‌داري وجود داشت (0.001 = p value).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان‌دهنده‌ي تأثير قابل توجه بيماري‌هاي دهان و دندان در كاهش كيفيت زندگي كودكان بود. بنابراين براي افزايش كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان مي‌بايست تمهيدات لازم جهت بهبود دسترسي آن‌ها به مراقبت‌هاي درماني و پيشگيري در نظر گرفته شود.