ارزيابي استحقاق زوجه به نفقه وكيفر ترك نفقه در فرض عدم تمكين مُجاز

در فقه اسلامي يكي از حقوق زوجه ي دائمي، حق دريافت نفقه از شوهر در صورت تمكين است؛ اما در شرايطي كه زن از تمكين، خودداري مي‌كند و براي اين امر هم جواز دارد، همچنان نفقه‌اش محفوظ و شوهر به جهت  ترك نفقه، به حكم قانون، محكوم به حبس مي‌شود، در حالي‌كه از نظر بسياري از فقها، حبس جايز نيست و اين ديدگاه با قوانين موضوعه سازگاري ندارد. اين نوشتار در صدد پاسخ به اين سؤال است كه در فرض جواز عدم تمكين، با چه مبنايي زوجه مستحق دريافت نفقه است؟ همچنين نپرداختن نفقه ي زوجه در اين فرض، چه حكمي دارد و حكم به حبس، چقدر مي‌تواند با قانون حمايت از خانواده همسو باشد؟ در اين جستار با بهره گيري از روش توصيفي تحليلي، ضمن بررسي موارد مجاز عدم تمكين، استحقاق زوجه به نفقه و مسئوليت كيفري شوهر تارك نفقه مورد تحليل قرار گرفته است. بر پايه ي يافته‌هاي اين مقاله، در موارد عدم تمكين مجاز، زوجه مستحق نفقه است؛ اما مجازات زوج با حبس، فاقد وجاهت فقهي و مخالف قانون حمايت از خانواده است و كيفر شوهر تارك نفقه، نبايد حبس باشد.