مهاجرت شغلي مردان به كشورهاي ديگر و تجربه زيسته بارداري همسران جامانده در شهر لار

مهاجرت‌هاي شغلي مردان به ساير كشورها مي‌تواند بر نرخ باروري در سطح كلان و سطح فردي تأثيرگذار باشد. با توجه به روند نزولي نرخ باروري توجه به اين پديده از منظر تأثيرش بر احتمال باروري زنان جامانده از مهاجرت و مشكلات پس از بارداري آنها حائز اهميت است. مهاجرت بين المللي كاري مردان يكي از مهم ترين  عوامل اثرگذار بر شرايط زنان جامانده، به ويژه در دوره بارداري كه مادر نيازمند به مراقبت ويژه از جنين و سلامت خويش است، مي باشد. چنين اثراتي در محيط هايي با امكانات زيرساختاري كمتر و فرهنگ سنتي تر دو چندان مي شود. پژوهش حاضر به‌منظور شناخت همه‌جانبه و عميق تجربه ي زيسته بارداري زنان جامانده از مهاجرت همسر، با روش پديدارشناسي انجام شده است و جهت فهم و درك اين تجربه با 14 نفر از زنان شهر لار در استان فارس كه همسرشان به جهت امور شغلي به كشورهاي ديگر مهاجرت نموده‌اند، مصاحبه شده است.داده ها با روش مصاحبه ي نيمه ساختاريافته و عميق گردآوري، سپس با كمك روش تحليل كلايزي تحليل شدند. بر اساس محتواي مصاحبه ها و خوشه بندي تم ها، مي توان ساختار كلي تجربه ي زيسته و ادراك اين زنان از فرايند باروري را ذيل دو مضمون اجتماعي و مضمون زيست-روان شناختي  تحليل و بازنمايي نمود.