شناسايي عوامل مرتبط با مديريت بدن در ايران: طراحي يك مدل با روش فراتركيب

ظهور جامعه مصرفي در چند دهه اخير و مسئله مديريت بدن به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي اساسي چنين جامعه‌اي، ذهن بسياري از محققين را به خود مشغول كرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسي عوامل مؤثر بر مديريت بدن در كشور است كه با استفاده از روش فراتركيب و الگوي هفت مرحله‌اي سندلوسكي و باروسو (2003) انجام شده است. بر همين اساس، با تكيه بر معيارهاي روش فراتركيب، نتايج مطالعات پيشين كه بين سال‌هاي 1390 تا 1401 انجام شده، مورد بررسي قرار گرفت. با استفاده از كليدواژه‌هاي مرتبط، مطالعات پيشين شناسايي و از بين 487 مقاله در نهايت 72 مقاله با استفاده از معيارهاي فراتركيب انتخاب شدند. به منظور بررسي كيفيت و پايايي يافته‌هاي اين پژوهش، شاخص كاپا مورد استفاده قرار گرفت.  نتايج بررسي اين شاخص نشان‌دهنده كيفيت مناسب يافته‌هاي پژوهش بوده است. يافته‌هاي حاصل از اين مطالعه به استخراج كدهاي متفاوتي انجاميد و پس از رفت و برگشت‌هاي مداوم و بررسي و تركيب يافته‌هاي اوليه اين پژوهش در زمينه‌هاي فرعي، هفت زمينه اصلي به دست آمد كه به ترتيب فراواني عبارتند از: بعد فردي و روان شناختي با بعد اجتماعي؛ بعد فرهنگي؛ بعد رسانه‌اي؛ بعد پزشكي و زيستي؛ بعد سياسي و متغيرهاي زمينه‌اي. در نهايت نتايج اين پژوهش نشان داد كه شيء واره شدن بدن، احساس خود برتربيني، متمايز بودن، سانسور بدن، كسب منزلت اجتماعي و تأييد اجتماعي از سوي گروه‌هاي مرجعي چون خانواده، دوستان و همسالان و از مهم ترين عواملي است كه بر مديريت بدن در بين افراد جامعه اثرگذار است.