يكپارچگي سطح قطعه‌ كار و سايش ابزار در فرآيند فرزكاري با تكنيكهاي مقدار روانكاري كمينه و خشك روي فولاد 304L

اين تحقيق به بررسي سايش ابزار، آناليز عنصري روي سطح ماشينكاري، زبري سطح قطعه كار، تغييرات ريزسختي و تغييرات ريزساختاري در سطح مقطع عرضي نمونه هاي فرزكاري شده فولاد ضدزنگ L304 تحت روشهاي خشك و روانكاري كمينه (MQL) مي پردازد. فرآيند MQL توانسته است زبري سطح ماشينكاري را براي تمام پارامترهاي فرزكاري، از 17% تا 41% نسبت به حالات متناظر ماشينكاري خشك، بهبود بخشد. در ماشينكاري خشك، عيوبي نظير لبه‌ انباشته، سايش شديد سطح آزاد و لب پر شدگي ابزار ايجاد شدند. در فرزكاري MQL اين عيوب كاهش چشمگيري داشتند و لب پر شدگي روي سطح ابزار تقريبا حذف شده ‌است. با افزايش سرعت برشي و عمق برشي، سختي سطحي افزايش يافته است. روش MQL نسبت به خشك، باعث كمتر شدن مقادير سختي و عمق سخت شده زير سطح ماشينكاري مي شود. بر اساس نتايج آناليز عنصري EDAX روي سطوح ماشينكاري شده خشك و MQL، تحت خشن ترين پارامترهاي برشي مشخص شد كه هيچگونه تغيير عناصر شيميايي در سطح ماشينكاري رخ نداده است. افزايش پارامترهاي برشي و يا ماشينكاري خشك، سبب تشديد تغيير شكل پلاستيك، لهيده شدن ريزساختار و فشرده شدن دانه هاي ريزساختاري در مجاورت سطح ماشينكاري مي‌شود. حداكثر مقدار كاهش ضخامت لايه تغيير شكل يافته در فرزكاري MQL نسبت به خشك 39% است. براي هر نمونه فرزكاري، بين عمق سخت شده و ضخامت لايه تغيير شكل يافته ريزساختاري متناظرش، يك رابطه مستقيم وجود دارد.