بررسي اثر انواع روانكار حامل نانوذرات اكسيد آلومينيوم بر زبري سطح در فرآيند ميكروفرزكاري آلياژ تيتانيوم Ti6Al4V

فرآيند ميكروفرزكاري به عنوان يكي از پركاربردترين روشهاي ساخت قطعات مي باشد كه با توجه به ابعاد كوچك و ويژگي هاي ظريف آنها مطرح است. در اين مطالعه، عمليات ميكروفرزكاري با استفاده از ميكروابزاري به قطر 0.5 ميليمتر بر روي قطعه تيتانيومي از جنس آلياژ Ti6Al4V صورت گرفته است. تاثير نانو ذرات مورد استفاده در روانكار و زبري سطح قطعه كار ميكروفرزكاري شده مهمترين مشخصه مورد بررسي در اين تحقيق است. در اين تحقيق از روشهاي آزمون تجربي و طراحي و تحليل آزمايشات به روش تاگوچي براي مطالعه زبري سطح حين فرآيند استفاده شده است. آزمايشات تجربي به منظور مقايسه نقش روانكاري در شرايط خشك، تر و حداقل مقدار روانكاري  در محيط هاي مختلف ماشينكاري با روانكار حاوي نانو ذرات و بدون نانو ذرات و تاثير پارامترهاي برشي بر مشخصه هاي مختلف فرآيند ميكروفرزكاري آلياژ Ti6Al4V انجام گرفته است. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه استفاده از حداقل مقدار روانكاري بويژه با روانكارهاي حاوي نانو ذرات، با افزايش كيفيت سطح نقش موثرتري در روانكاري حين ميكروفرزكاري آلياژ Ti6Al4V داشته اند. سرعت اسپيندل و نوع روانكاري موثرترين پارامترها در ميكروفرزكاري آلياژ Ti6Al4V شناخته مي شوند.