مطالعه تجربي و مدل‌سازي شبكه عصبي مصنوعي تاثير پارامترهاي ورودي بر روي سايش ابزار و زبري سطح در تراشكاري به كمك ارتعاشات التراسونيك آلياژ تيتانيوم Ti6Al4V

در فرآيندهاي ماشينكاري به كمك التراسونيك، ارتعاشي با دامنه تقريبي 4 تا 20 ميكرون و فركانس تقريبي20 kHz  به ابزار يا قطعه‌كار اضافه مي‌شود كه سبب جدايش متناوب آنها از يكديگر شده و موجب بهبود فيزيك فرآيند مي‌گردد. در اين تحقيق به بررسي تجربي تراشكاري و تراشكاري التراسونيك بر روي آلياژ تيتانيوم Ti-6Al-4Vپرداخته شد. در ابتدا با بررسي پارامترهاي مختلف، 4 پارامتر به عنوان پارمترهاي ورودي انتخاب شدند (سرعت برش، پيشروي، عمق برش و شرايط تراشكاري التراسونيك) و اثر اين چهار پارامتر با انجام آزمايش‌هاي تجربي بر دو پارامتر خروجي يعني سايش ابزار و زبري سطح مشخص گرديد. پس از انجام آزمايش‌هاي تجربي، بر روي نتايج به دست آمده تحليل آماري انجام گرفت و مدل شبكه عصبي براي براي پيش‌بيني سايش ابزار و زبري سطح پيشنهاد شد. بررسي ميزان خطاي مدل شبكه عصبي نشان داد كه نتايج پيش-بيني شده توسط شبكه‌هاي عصبي درصد خطاي كمي دارند. در تمامي آزمايش‌هاي انجام شده با استفاده از ارتعاشات التراسونيك، ميزان سايش ابزار و زبري سطح نسبت به تراشكاري معمولي كاهش يافته است. علت كاهش سايش ابزار و زبري سطح در حالت التراسونيك، كاهش ميانگين نيروهاي وارد به ابزار و جدايش متناوب ابزار-قطعه كار و افزايش پايداري ديناميكي فرآيند است.