اهميت توكسين بايندرها در تغذيه آبزيان

صنعت آبزي‌پروري به طور فزاينده‌اي با چالش سموم قارچي و تركيبات مضر در خوراك آبزيان روبروست. اين سموم كه به طور عمده مايكوتوكسين ناميده مي‌شوند، مي‌توانند طيف وسيعي از اثرات منفي را بر سلامت و عملكرد آبزيان ايجاد نمايند. برخي از اين مشكلات شامل: كاهش رشد، ضعيف شدن سيستم ايمني، آسيب به كبد و كليه آبزيان و در نهايت مرگ‌ومير آنها است. آلودگي با مايكوتوكسين‌ها در غذاي آبزيان نه تنها سلامت آنها را به‌خطر مي‌اندازد بلكه مصرف آبزيان آلوده ممكن است راهي براي ورود مايكوتوكسين‌ها به زنجيره غذايي انسان باشد و امنيت غذايي و سلامت عمومي را تهديد كند. مهم‌ترين مايكوتوكسين‌هاي موجود در محصولات كشاورزي و خوراك ماهي‌ها شامل: آفلاتوكسين‌ها، فومونيزين‌ها، اكراتوكسين‌ها، تريكوتسن‌ها و زئارالنون هستند. براي استفاده از محصولات زراعي در توليد آبزيان، بايد تلاش كرد تا آلودگي آن به قارچ‌ها و مايكوتوكسين‌ها كنترل شود. توكسين بايندرها به عنوان راه‌حلي نوآورانه براي مقابله با اين تهديدات پا به عرصه گذاشته‌اند و نقشي حياتي در ارتقاء سلامت آبزيان، رشد، كاهش تلفات، كيفيت گوشت، كاهش هزينه‌هاي پرورش و پايداري در آبزي‌پروري ايفاء مي‌كنند.