تحليل محتواي هستي‌شناسانه داستان‌هاي مثنوي مبتني بر رويكرد محتوايي آموزش تفكر و مناسبت آن با تربيت ديني مقطع ابتدايي

هدف از پژوهش حاضر تحليل محتواي هستي شناسانه داستان هاي مثنوي مبتني بر رويكرد محتوايي آموزش تفكر و مناسبت آن با تربيت ديني مقطع ابتدايي بود. بدين منظور با روش تحليل محتواي كيفي نخست مباني نظري آموزش تفكر و تربيت ديني مطرح و ضمن اشاره به انتقادهاي صورت گرفته از حافظه پروري از ميان رويكردهاي موجود، رويكرد محتوايي تبيين و در ادامه مضامين هستي شناسانه در اين رويكرد معرفي و نهايتاً داستان هايي از مثنوي كه مرتبط با ساحت هاي هستي شناسانه فلسفي (خداشناسي، جهان شناسي و انسان شناسي) بود معرفي و نشان داده شد كه هر داستان كداميك از ساحت ها يا چند ساحت فلسفي را در درون خود دارد و مناسب استفاده در برنامه تربيت ديني دوره ابتدايي است. همچنين بيان گرديد، حكايت هاي موجود در مثنوي مبتني بر رويكرد محتوايي نيازمند بازنويسي است، به گونه اي كه اين داستان ها كه داراي غناي ادبي بالايي است بايد ساده سازي شوند تا بتوانند ضمن فراهم نمودن زمينه تأمل و تفكر در كلاس، اهداف تربيت ديني مقطع ابتدايي كه عمدتاً آشنايي با مضامين خداشناسي، جهان شناسي و انسان شناسي است را به شكل مناسب تري فراهم نمايند.