بررسي تأثير برنامه آموزش فلسفه به كودكان بر رشد مهارت هاي زندگي دانش آموزان پايه پنجم ابتدايي

هدف از اين مطالعه، اثربخشي آموزش فلسفه به كودكان بر رشد مهارت هاي زندگي دانش آموزان بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با استفاده از پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر پايه پنجم ابتدايي مدارس دولتي شهر بهبهان به تعداد 1409 نفر در سال تحصيلي 1401-1400 بودند. با استفاده از روش نمونه‏ گيري دردسترس، ۶۰ نفر از دانش‏ آموزاني كه نمره پايين‏ تري در مهارت‏ هاي زندگي كسب نمودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (30 نفر) و كنترل (30 نفر) قرار گرفتند. در مرحله بعد گروه آزمايش به مدت 12 جلسه 45 دقيقه ‏اي در معرض آموزش فلسفه قرار گرفت. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه مهارت‏ هاي زندگي ساعتچي و همكاران (1389) بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل كوواريانس تك متغيري و چند متغيري استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش فلسفه به كودكان بر رشد مهارت هاي زندگي (0.001P ، 74.073F=)، رشد مهارت هاي خودآگاهي (0.001P ، 49.792F=)، همدلي (0.001P ، 27.996F=)، مهارت مديريت رابطه (0.001P ، 84.163F=)، مهارت ارتباطي (0.001P ، 45.082F=)، مهارت مديريت استرس و احساسات (0.001P ، 46.441F=)، مهارت داشتن هدف (0.001P ، 40.492F=)، مهارت حل مسئله (0.001=P ، 60.400F)، مهارت تصميم گيري (0.001P ، 35.571F=)، مهارت تفكر خلاقانه (0.001P ، 24.805F=) و مهارت تفكر نقادانه (0.001P ، 65.750F=) دانش آموزان تأثير مثبت و معناداري داشته است.